Wandelverslagen

2011 Sinterklaastocht
2011 Voettocht naar Rome
2011 Winterserie
2008 Merselo - Santiago
2008 Bedankbrief
2008 Verslag week 1
2008 Verslag week 2
2008 Verslag week 3
2008 Verslag week 4
2008 Verslag week 5
2008 Verslag week 6
2008 Verslag week 7
2008 Verslag week 8
2008 Verslag week 9
2008 Verslag week 10
2008 Verslag week 11
2008 Verslag week 12
2008 Verslag week 13
2008 Verslag week 14
2008 Verslag week 15
2008 Verslag week 16
2008 Verslag week 17
2008 Verslag week 18
2008 Verslag week 19
2008 Verslag week 20
2008 Naschrift
2006 KRO Stiltewandeling

De vereniging
Foto Album
Jubileumfeest
Nieuws
Wandelprogramma
Gastenboek
Links
Activiteitenkalender


Nieuwsblad voor venray en omgeving
Home > Wandelverslagen > 2008 Verslag week 20 << Terug naar vorige pagina
Merselo - Santiago verslag van week 20

11 September 2008  Dag 134  Fisterra  rustdag Totaal 3003 km

 

Vannacht hebben we weer naar enkele snurkers kunnen luisteren. We waren laat op, maar we moesten om 9:00 uur de albergue verlaten hebben. De keuken was vanmorgen afgesloten, zodat we ons gasbrandertje moesten gebruiken voor het koffie zetten. Na het ontbijt en gepakt te hebben, zijn we naar het postkantoor gegaan om de verslagen te versturen. Daarna hebben we bij de haven op een bank gezeten en de activiteiten hier aanschouwd.

We hebben er gisteren al een andere albergue opgezocht, maar daar kunnen we pas vanaf 10:30 uur terecht. We hebben er onze wagen achtergelaten, waar na we bij de vlak er bij gelegen supermarkt inkopen hebben gedaan. Van daar zijn we weer naar de vuurtoren en het nul punt gelopen. Het was er druk. Veel mensen die met bussen waren gekomen. Na de drukte, hebben we bij het meisje dat het informatiebureau beheerde onze stempel gekregen. Tot onze verbazing, werd vlak daarna het informatiebureau van de vuurtoren gesloten. We zijn tot achter de vuurtoren gegaan, waar een bronzen schoen op een rots staat. Er vlak bij was een stookplaats, waar pelgrims overbodige dingen plegen op te stoken zoals schoenen en sokken. Aan de reuk te bepalen, zou ik denken dat er zojuist iemand zijn of haar sokken heeft opgestookt, want het smeulde er nog behoorlijk na. Plots kwam er een donkere lucht opzetten, met daarbij veel wind. In het nabij gelegen restaurant hebben we geschuild, maar het bleef bij enkele druppeltjes.

Terug in Fisterra heeft Fien de was gedaan. Daarna zijn we naar een zandstrand gegaan, vlak bij de haven. We hebben er met onze schoenen in het water van de Atlantische oceaan gestaan. Onze schoenen zijn al heel wat gewend. Thuis zijn ze al gedoopt met Jordaan water. Op onze voettocht zijn ze verschillende malen in aanraking geweest met regenwater. In Lourdes hebben ze een doop gehad van het Lourdes water en ik verwacht dat ze bij de verscheidene pelgrimszegeningen ook wel een druppeltje hebben meegekregen. Zo is een doop van oceaan water een mooie afsluiting.

We hopen nog een zonsondergang te mogen meemaken, maar hebben voor de zekerheid, maar een kaart gekocht, waarop deze te zien is. De overnachting in albergue de Paz kost ons € 10,- p.p..

 

12 September 2008  Dag 135  Fisterra – Santiago 6km Totaal 3009 km

 

Toch nog gisteravond naar het strand geweest, om de zonsondergang over de Atlantische oceaan te zien. De hoge golven, het witte schuim en het daarbij horende geluid van de branding, is allemaal indrukwekkend. De zonsondergang was ook mooi, hoewel het toen de zon de horizon naderde, deze achter de wolken verdween, maar het was toch prachtig dit te kunnen aanschouwen.

Vanmorgen hebben we ook nog foto’s gemaakt van de zonsopkomst boven de haven van Fisterra. We zijn met de bus van Fisterra naar Santiago terug gegaan. Onze wandelkar, ging evenals de rugzakken en de fietsen onder in de bagageruimte van de bus. De ruim drie uur durende busreis van Fisterra naar Santiago volgde de kustweg met zijn vele inhammen. We deden de volgende plaatsen aan Cee, Muros, Noia, Santiago. De Atlantische oceaan was gedurig te zien. In Noia werd van chauffeur gewisseld. We kunnen nu al even wennen aan de lange busreis, die ons maandag en dinsdag te wachten staat. Kosten van de busreis Fisterra-Santiago zijn € 12,- p.p..

In Santiago aangekomen, liepen we richting centrum. We hadden gisteren al de eigenaar van het pension gebeld, waar we onze andere wandelkar hebben achtergelaten en geboekt hebben voor zaterdag en zondag. We hebben geprobeerd om ook voor vrijdagnacht te boeken, maar het was vol. Op weg naar het centrum, sprak ons een vrouw aan en vroeg ons of we onderdak zochten. Zij wist wel een plaats. Dit was bij een bar, kosten € 30,- voor twee personen. We zijn naar boven gegaan om te kijken en moesten verscheidene trappen nemen om daar te komen. Fien vond de prijs te hoog, navenant de kleine kamer. We zijn er vertrokken met de mededeling dat we de kamer te duur vinden. Op het plein voor de kathedraal troffen we het Duitse meisje, dat per fiets onderweg is en die we in Muxia gezien en gesproken hebben. Zij gaat vandaag weer naar huis en vond het spijtig, dat het nagenoeg voorbij is. Zij verwees ons naar de albergue van het seminarie. Het is een heel stuk uit het centrum en zijn er drastisch met de prijs van een overnachting omhoog gegaan. Verleden jaar was het nog € 5,-, nu € 12,- p.p.. Het is een zeer grote albergue.

13 September 2008  Dag 136  Santiago rustdag 1  2 km  Totaal 3011 km

 

Gisteren troffen we nog twee Duitsers uit de buurt van Kevelaer in het seminarie. We hebben hun al eerder ontmoet op 10 september toen we van Lires onderweg waren naar Fisterra. Zij gingen vandaag per vliegtuig terug naar huis.

Na een paar snurkvrije nachten, was het vannacht weer raak. We hadden de pech, dat naast ons bed, de grootste snurker van de zaal lag, maar er waren nog een paar andere die hoorbaar mee deden. Dan was er nog enkele malen het geluid van een telefoon. Al met al, werd onze nachtrust door dit soort dingen, aanzienlijk ingekort.

Om 9:30 uur, moesten we de albergue van het seminarie verlaten. Van daar zijn we naar het pension gegaan, vanwaar we de eerste keer toen we in Santiago waren, onze sleutel hadden opgehaald. Manolo, die voorheen alles met ons geregeld had, was er niet en degene die de zaak waarnam, noteerde ons telefoon nummer. We zijn toen onderweg gegaan naar ons overnachtingpension. Daar aangekomen, kwam al vrij snel één van de beheerder van de pensions. Nu bleek dat de kamer die wij gereserveerd hadden, al in gebruik was door een fietser uit het Nederlandse Twello. We kregen een kleinere kamer met vier bedden aangeboden. We hebben de pensionhouder duidelijk laten merken dat we het er niet mee eens zijn met de gang van zaken. Na een bed boven op een ander gestapeld te hebben, om zo wat ruimte te scheppen voor het plaatsen van onze wandelkarren en de lakens van de bedden te hebben verwijderd, zijn we vertrokken, zodat ze de kamer konden poetsen en de bedden verschonen.

We hebben een stadstoer gemaakt met een treintje. Hierbij kwamen we langs enkele kerken, waar graftombes waren van de H.Clara en de H.Domingo. We hebben al veel gezien van Santiago (100.000 inwoners) en zijn oude- en universiteitsgebouwen.

Terug op het plein voor de kathedraal, zagen we tot onze grote verbazing, maar nog grotere vreugde, de Belg uit de omgeving van Antwerpen, die enkele jaren terug een beroerte heeft gehad. Hij was zojuist aangekomen, 14 dagen na onze komst. Toen we hem feliciteerde met zijn aankomst hier in Santiago, vertelde hij dat het vandaag ook zijn 64ste verjaardag was. Wat zijn wij blij, dat het hem gelukt is en zijn wens in vervulling is gegaan. H.Jacobus onze hartelijke dank hier voor!

Het was al 12:00 uur en we moesten door de zijdeur om de kathedraal binnen te gaan, voor het volgen van de pelgrimsmis. De kerk was boordevol. Op het einde van de mis, werd wederom het grote wierookvat (Botafumeiro) in gebruik genomen. Na de H.Mis zijn we naar ons pension terug gekeerd, waar we gegeten hebben en daarna heeft Fien de was gedaan. Intussen kwam Manolo, degene met wie wij de kamer hadden geregeld, langs. Hij bood aan om met de andere Nederlander uit Twello van kamer te wisselen. Wij hebben hiervoor bedankt. Nu we toch voldoende ruimte gemaakt hebben door de bedden op elkaar te stapelen en we ons inmiddels zo ver hebben geïnstalleerd, hebben we ons bij de situatie neergelegd. Manolo had toch wel een schuldgevoel, want hij bood Fien aan de handwas, waar mee zij bezig was in de wasmachine te wassen, maar Fien was nagenoeg met de was klaar.

14 September 2008  Dag 137  Santiago rustdag 2  Totaal 3011 km

 

Gisteravond waren enkele mannen nog lang bezig met het inpakken en verzendklaar maken van hun fietsen. Veel fietsen gaan per vliegtuig terug en moeten in grote dozen verpakt worden. De fietser uit Twello heeft zijn fiets al bij Soetens afgeleverd. Deze transportonderneming zorgt ervoor dat fiets en bagage, thuis worden afgeleverd. Voor ons is dat niet noodzakelijk. Als wij de burry (trekstangen) er af halen, kunnen onze karretjes in de bagageruimte van de bus mee.

Vandaag, viert Job onze kleinzoon zijn vierde verjaardag, die hij op 8 september eigenlijk had. Maar toen waren zij met hun vrienden nog in België op vakantie. Jammer dat we er niet bij kunnen zijn. We hopen dat het een fijne dag wordt.

Vanmorgen zijn we om 12:00 uur naar de pelgrimsmis geweest. De kerk was weer overvol. Telkens weer worden de pelgrims vermeld met de nationaliteit en dat zijn er veel. ‘Holanda’ was er vandaag ook weer bij. De H.Mis werd voorgegaan door negen priesters. Het grote wierookvat werd vandaag wederom in gebruik genomen. De Belg, die gisteren in Santiago is aangekomen en die wij nog gesproken hebben, was ook in de kerk. Na de H.mis, hebben we hem (Harmen de Clerq) nog gesproken. Hij heeft ons het emailadres van zijn zoon gegeven en wij hebben hem beloofd, dat wij de foto’s van zijn aankomst en verjaardag in Santiago zullen toe sturen. Geweldig van hem, dat hij met zulk een conditie, maar sterke wilskracht, het toch heeft gehaald.

Terug in het pension, spraken we nog twee fietsers uit Eindhoven en Best, die daar ook verbleven.

Na de middag zijn we weer terug gegaan richting kathedraal. Op het plein er voor, hebben we kennis gemaakt, met een zestal Friezen. Zij hebben de camino gelopen vanaf Burgos. Dit in drie weken. Zij gaan morgen met dezelfde bus terug naar Nederland. In de kathedraal hebben we afscheid genomen van de H.Jacobus en nog wat kaarsjes laten branden (elektronisch met een timer). We troffen er nog verscheidene Nederlanders, waaronder Herman en Toon uit Hengelo. Zij lopen voor een goed doel in Brazilië en hebben ook een website, waarop hun verslag te lezen is, nl. http://www.hermanentoonnaarsantiago.nl/.

Het afscheid van de kathedraal en de H.Jacobus is met enige weemoed. Bij Fien kwamen er enkele tranen los, dit vanwege een soort heimwee en het verlangen om onze kinderen en kleinkinderen weer te zien. We hebben nog een laatste ronde langs de souvenirwinkeltjes gemaakt en zijn daarna naar het pension terug gekeerd, waar onze wagentjes ingepakt moeten worden voor de terugreis morgen.

15 September 2008  Dag 138  Terugreis vanuit Santiago  3 km  Totaal 3014 km

 

Het laatste stukje vanuit het pension naar het busstation van Santiago, bracht de eindstand van onze voettocht op 3014km. De trekstangen werden er afgehaald en in de onder het wagentje zittende klep opgeborgen. De kleine rugzakken, die we anders met riemen vast op de wagentjes bevestigd hebben, zijn daar af gehaald en als handbagage mee de bus ingenomen.

We troffen er ook weer de zes Friezen en een vrouw van onze leeftijd uit Oosterbeek bij Arnhem. Zij heeft de hele camino vanaf St.Jean Pied de Port gelopen (circa 800km). Op haar eerste wandeldag, bij de oversteek van de Pyreneëen heeft zij een val gemaakt. Met behulp en ondersteuning van een stok, heeft zij daarop de route pijnlijk en moeilijk voortgezet. Op een latere datum in de route, heeft zij nog maal een ernstige val gemaakt. Haar gezicht zat onder het bloed en haar neus was gebroken, welke in het ziekenhuis opnieuw gezet is. Zij heeft de camino toch in vijf weken tijd uitgelopen en haar eindbestemming van de busreis is ook Eindhoven.

Om 11 uur vertrok de bus vanuit Santiago bij een stralende zon. Dit met gemengde gevoelens, wetende dat onze voettocht nu definitief ten einde is, maar ook blij je kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden en bekenden terug te zien. De volle bus deed op het Spaanse gedeelte veel haltes aan, waar mensen uit- en instapten. Het was wel even wennen de geur van zweetvoeten.

Je zag het landschap veranderen van het enigszins groene Galicië, naar het dorre gedeelte van het overgrote deel van Noord Spanje. Af en toe herkende je plekken terug, waar we weken geleden hebben gelopen.

Op een plek waar een bushalte was, vond op die dag de finish plaats van de Vuelta (Spaanse wielerronde). De tv camera’s stonden al opgesteld en veel politiemensen voor de afzetting van de wegen, stonden al op hun plek.

Op het Spaanse gedeelte kregen we bij een busstop, welke na enkele uren plaatsvond, een andere chauffeur.

Bij een groot wegrestaurant ‘Sugo’ genaamd, was een overstap naar een andere bus. Wij kregen bus nummer 31 toegewezen. Dit was afhankelijk van land en uitstapplaats. De Friezen kregen een andere bus voor hun terugreis, dan de vrouw uit Oosterbeek en wij. Het inladen van onze karretjes in de bus van onze eindbestemming Eindhoven, verliep erg ruw, waarop Fien reageerde met een “Ho ho, rustig aan, die karren zijn wel in Santiago geweest”. De Spaanse chauffeur zal het niet verstaan hebben, maar de manier waarop Fien het zei, was toch wel duidelijk.

Vanaf hier ging het verder met twee chauffeurs op onze bus, die elkaar telkens na enkele uren aflosten. Nadat de duisternis was ingevallen, werd het verdere verloop van onze terugreis moeilijk volgbaar, hoewel het toch volle maan was.

16 September 2008  Dag 139  Terugreis vanuit Santiago  Totaal 3014 km

 

De oversteek van de Pyreneëen hebben we vanwege de duisternis niet bewust meegemaakt, maar dit was bij Irun in het uiterste zuid westen van Frankrijk. Net voordat we de Spaans-Franse grens passeerden, werd de bus aangehouden, door de Spaanse douane. De bagage ruimte van de bus werd geopend en een hond snuffelde door de bagage (waarschijnlijk op drugs), maar heeft niets verdachts gevonden, waarna hij vrolijk door de geopende achterklep in de auto sprong.

Omstreeks 1 uur ’s nachts passeerden we de Spaans-Franse grens. Het ging over de E5-A63 via Bayonne naar Bordeaux. Vervolgens ging het over de E5-A10 naar Poitiers, Tours, Orleans, rondom Parijs via de A1 naar Lille in het noorden van Frankrijk. Er werden veel tolpoorten gepasseerd.

Fien heeft toch nog wat kunnen slapen tijdens de nachtelijke uren, maar voor mij was dat maar voor korte duur. Het viel ons wel op, dat onze voettocht door Oostelijk Frankrijk veel mooier was door het heuvelachtige gebied, dat we daar hadden, dan de vrij vlakke route op onze terugreis door het westen van Frankrijk.

Nadat in Lille enkele mensen waren uitgestapt, ging het verder richting Frans-Belgische grens, welke om 14:20 uur gepasseerd werd. De helder blauwe hemel was veranderd in een bewolkte hemel.

Antwerpen was de volgende halte, waar weer enkele mensen de bus verlieten. Gauw genoeg daarna, zagen we Eindhoven aangegeven staan. De bewolkte hemel werd wat dreigender, naarmate we Nederland naderde. Omstreeks 16:30 uur werd de Belgisch-Nederlandse grens gepasseerd en het was rond 17:00 uur, toen we in Eindhoven arriveerden op onze uitstapplaats. Opgelucht, maar wat vermoeid en stijf van de lange zit (bijna 30 uren), stapten we uit en werden we verwelkomd door onze dochters Esther en Marianne en schoonzoon Cor. Joost de vriend van Esther is jammer genoeg afwezig, hij is vanwege zijn werk enkele weken naar Rusland.

Het was een enigszins emotionele, maar ook blijde ontvangst. We namen afscheid van de Oosterbeekse vrouw, die hier ook was uitgestapt en werd verwelkomd door haar man en een vriendin.

Onze karretjes werden achter in Esther’s auto geladen, waarna het naar Venray ging.

Bij het Chinese restaurant aan het Kennedy plein vond het weerzien plaats met Wilbert, Mariëlle, Daniek, Romee en Job, het zoontje van Marianne en Cor. Het was een aller hartelijkst welkom en onze kleinkinderen werden volop geknuffeld. Onze kinderen hadden een etentje georganiseerd bij het restaurant, wat tevens voor ons weer een plezierig samenzijn was. Daarna ging het huiswaarts.

Toen Esther de Merseloseweg voorbij reed en via de Beekweg naar Merselo ging, voelde ik nattigheid. In Merselo aangekomen, werden we bij de kerk, waar de auto’s geparkeerd werden, op gewacht door een fotograaf van de plaatselijke krant ‘Peel en Maas’ en de kabelkrant. Ons werd gevraagd om getuigd onze karretjes mee te nemen. Toen we het Grootdorp in liepen, stonden we er versteld van vanwege het grote aantal mensen, dat ons opwachten. We liepen onder een boog van bloemen door, welke door de leden van de jeu de boules club was georganiseerd. Ons huis was prachtig versierd met vlaggetjes en ballonnen. Op enkele borden stond de tekst “Welkom thuis” en “Huub en Fien jullie zijn Kanjers” en de buurt had de vlaggen uitgehangen.

Ons beiden families waren grotendeels aanwezig, maar ook onze vriendengroep. Piet Lensen sprak ons nog een welkomst woord toe en ik verwacht dat hij ook in het complot zit van dit gebeuren.

De wandelsportvereniging was ook sterk vertegenwoordig evenals de buurt. We werden overladen met felicitaties, bloemen en cadeautjes. Allemaal onze hartelijke dank! Het is prachtig om al die bekende gezichten weer terug te zien. Onze kinderen hebben binnen het huis gepoetst en versierd met slingers, ballonnen, bloemen, pompoenen en de tekst in kleurrijke letters “Welkom Thuis”. Aan een koord hingen veel ontvangen felicitatiekaarten en onze emailbox stond vol met leuke reacties. De koelkast was aangevuld en de tuin goed verzorgd. Het is een prachtig thuiskomen, dat ons nog lang zal heugen.

Iedereen nog maal onze hartelijke dank voor deze grandioze thuiskomst!

Daags daarna was onze aankomst op de kabelkrant te zien en nog later in de week in de plaatselijke krant “Peel en Maas” te zien en te lezen.

Naar boven    Print deze pagina    Mail de webmaster     
Meerdaagse verwachtingen!
   
 
Webs.nl Inbound marketing