castenray, woensdag 23 Augustus 2017

Het Dorp
Bijzonder
Monumentendorp
Castenray in beeld
Cāsels Lied
Bouwplan 2012
Indiėmonument

Bezoek Castenray
Verenigingen/Organisaties
Bedrijven
Nieuws
Dorpsraad
Gebiedspanel
TIPS »
Dorpsomgevingsprogramma Castenray
Wat is er te doen
Het Dorp


Nieuwsblad voor venray en omgeving
Home > Het Dorp > Bijzonder << Terug naar vorige pagina
Bijzondere gebouwen en plaatsen

Castenray is weliswaar een relatief klein dorp, maar het kent toch een aantal gebouwen, plaatsen en gebieden, waarvan het de moeite waard is om er iets meer over te vertellen. Hierna treft u meer informatie aan over de H. Matthiaskerk, het dorpsplein, de Cāselse Vennen, de Cāselse Berg en de Diepeling.


De H. Matthiaskerk: een stukje geschiedenis.

Uit oude schriftstukken weten we, dat op 23 januari 1434 ‘in het dorp Casterloe van de parochie van Venraede in het Luikse Diocees’ een gewijd altaar gesticht werd ‘ter ere en tot lof van God, de Almachtige en de Zalige Apostel Matthias, in eerder aangewezen, onlangs gewijde Kapel….’ Al eeuwenlang wordt de H.Matthias dus in Castenray vereerd.

Een andere heilige, die vanaf 1775 in de Castenrayse kapel werd aangeroepen, was de H.Brigida. Een grote veesterfte bracht van heinde en verre pelgrims naar het bedevaartsoord, om te bidden tot de patrones van het vee. Deze verering duurde tot na de Tweede Wereldoorlog. Tot 1965 was de feestdag van de H.Brigida nog opgenomen in de parochieliturgie. Nadien is de verering van de heilige echter geheel verdwenen.

In 1485 werd tegen het kleine kapelletje een hoog priesterkoor gebouwd, dat de tijd goed heeft doorstaan. Het staat er heden ten dage namelijk nog steeds. De kapel werd jarenlang bediend door de Venrayse geestelijkheid, totdat Castenray in 1804 onder de naburige parochie van de H.Gertrudis te Oirlo kwam te vallen. Castenray streefde echter naar zelfstandigheid en in 1922 werd de parochie door mgr. Schrijnen verheven tot rectoraat. Bij de kerk werd een rectoraatswoning gebouwd, die vanaf 1933 als pastorie gebruikt werd. In dat jaar volgde namelijk de verheffing van Castenray tot zelfstandige parochie.

Door de groei van het aantal kerkgangers werd in 1911 het kapelletje, waarvan de bouwdatum wellicht begin 1400 lag, afgebroken en werd tegen het laatgotische priesterkoor uit 1485 een nieuwe kapel met drie gewelfvakken en een mooi, rank torentje gebouwd. Allengs groeide het inwoneraantal van Castenray en daarbij kwamen ook nog de vele pelgrims die de plaatselijke kapel bezochten, zodat het godshuis al gauw weer te klein bleek. In 1933 werd begonnen met een fikse uitbreiding van de kapel met een vierde travee (gewelfvak). Er kwamen zijbeuken met biechtstoelen, een kinderkapel, een doopkapel en een sacristie. Ook kreeg de kerk een hoge toren met daarnaast een traptorentje, dat naar het oksaal leidde.

Het nieuwe kerkgebouw was helaas geen lang leven beschoren. In oktober 1944 lieten de Duitse bezetters de toren springen en de kerk werd vrijwel totaal verwoest. Gelukkig bleef het historische priesterkoor uit 1485 gespaard. Onder de bezielende leiding van de toenmalige pastoor Rieter en met de hulp en goedgeefsheid van de parochianen presteerde men het de kerk weer op te bouwen en zelfs nog uit te breiden met een vijfde gewelfvak. De Castenrayse toren was zelfs de eerste die in het na-oorlogse Limburg werd opgebouwd.

 

Cāselse Vennen Route.

De wandelroute in de Cāselse Vennen leidt deels door nat, laag gebied en deels door schrale graslanden. De zwarte els, de slangenwortel, de gele lis, elzezegge, veenmos, waterviolier en koningsvaren zijn planten, die in het natte milieu prima groeien.
Ook kent het gebied verschillende turfputten waaruit vanaf ca. 1860 tot 1920 door Castenrayse mensen turf werd gestoken.

In de weilanden komen buntgras, kale jonker, zandblauwtje, witbol en biggekruid voor. De schrale graslanden worden begraasd door paarden.
Zowel op het gebied van flora als fauna komen er verschillende soorten planten en dieren voor.

In bepaalde tijden van het jaar zal in dit gebied met dichte schoenen of laarzen moeten worden gewandeld, omdat het in dit gebied erg nat kan zijn.
De paden zijn zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat gehandhaafd en zijn niet verhard. Hierdoor zal de route een wat ruig karakter behouden en is daardoor helaas moeilijk begaanbaar voor mindervaliden en kinderwagens.

Een wandeling in de Castenrayse Vennen zal ongetwijfeld voor veel mensen een actieve ontspanning betekenen. Dit unieke gebied biedt hiervoor ruime mogelijkheden.
De route met een lengte van 3,8 km, is voorzien van de benodigde bordjes en/of routepaaltjes en start in het centrum van Castenray. U kunt een routebeschrijving hier downloaden.

Het is verboden de Castenrayse Vennen per fiets in te gaan en honden moeten aan de lijn gehouden worden.

 

'Cāselse Berg'.

Aan de westkant van Castenray ligt ‘de 'Cāselse Berg’, een bosgebied met stuifduinen. Het gebied is gelegen in de hoek van de Lollebeekweg en de Oosterbosweg. Vroeger speelden de kinderen uit Castenray heel dikwijls aan de 'gele berg'. Deze was gelegen aan de Straat, de huidige Lollebeekweg. Wanneer de boeren gele zand nodig hadden, gingen ze deze altijd met paard en kar halen bij de 'gele berg'. Op deze manier werd de 'berg' steeds verder afgegraven en kwam daardoor steeds verder weg te liggen van de Straat. Vanaf de Lollebeekweg kun je nu goed zien, hoe ver deze 'berg' al van de weg af ligt.

Midden in het naaldbosgebied ligt de 'witte berg'. Daar werd vroeger veel 'vlag veroveren' gespeeld door de schoolkinderen. Deze 'witte berg' ziet er heden ten dage nog precies uit als vroeger

Langs de bosrand liep vroeger de zogeheten ‘lijkweg’. Over deze weg werden de overleden inwoners van het dorp met paard en wagen naar het kerkhof in Venray gebracht. Castenray kreeg pas in 1929 een eigen begraafplaats.

 

De Diepeling.

In het grensgebied van de gemeentes Venray en Meerlo-Wanssum wordt tussen Castenray en Tienray zand en grind gewonnen ten behoeve van regionale industriezandvoorziening. Het zand wordt ter plekke geklasseerd tot industriezand, ophoogzand en grind. Deze locatie "De Diepeling" genaamd, is sinds het begin van de jaren 80 in gebruik door Zand- en Grinthandel Teunesen BV.

In de loop der jaren is "De Diepeling" enkele malen uitgebreid. In 2007 is de ontgronding afgerond en zal de ongeveer vijftig hectare grote plas zijn eindbestemming krijgen. De inrichting van de waterplas "De Diepeling" wordt afgestemd op de hoofdfunctie natuur waarbij beperkt recreatief medegebruik mogelijk is voor zover het de natuurwaarde respecteert. Bij het vaststellen van de eindbestemming van het gebied is, destijds bij het opstellen van het eindbestemmingsplan, gekozen voor de functie natuur. Daar wordt voor de uitbreiding van het gebied bij aangesloten.

Langs de zuidrand van het plangebied ligt de Lollebeek die uitmondt in de Grote Molenbeek. De beken liggen 1 tot 3 meter beneden het maaiveld. De Grote Molenbeek en de Lollebeek zijn gekanaliseerd. De Lollebeek wordt echter gekenmerkt door een wat natuurlijker karakter, mede door de diverse bosjes langs de beek. In het Dassenbeschermingsplan wordt de zone langs de Lollebeek als te ontwikkelen verbindingszone beschouwd.

Burgemeester en Wethouders van Meerlo-Wanssum en Venray hebben besloten dat "De Diepeling" een natuurfunctie moet krijgen en recreėren op en in het water past daar niet bij.

Het definitieve besluit van de gemeentes voor wat betreft de eindbestemming staat echter nog niet vast mede doordat het nog onduidelijk blijft wie straks bij oplevering het eigendom / beheer gaat krijgen, maar duidelijk is wel dat het een erg mooi gebied is en dat er zorgvuldig moet worden nagedacht over de eindbestemming.

 


Naar boven    Print deze pagina    Mail de webmaster     
 
Meerdaagse verwachtingen!
   
 
Webs.nl Inbound marketing