Wandelverslagen

2011 Sinterklaastocht
2011 Voettocht naar Rome
2011 Winterserie
2008 Merselo - Santiago
2008 Bedankbrief
2008 Verslag week 1
2008 Verslag week 2
2008 Verslag week 3
2008 Verslag week 4
2008 Verslag week 5
2008 Verslag week 6
2008 Verslag week 7
2008 Verslag week 8
2008 Verslag week 9
2008 Verslag week 10
2008 Verslag week 11
2008 Verslag week 12
2008 Verslag week 13
2008 Verslag week 14
2008 Verslag week 15
2008 Verslag week 16
2008 Verslag week 17
2008 Verslag week 18
2008 Verslag week 19
2008 Verslag week 20
2008 Naschrift
2006 KRO Stiltewandeling

De vereniging
Foto Album
Jubileumfeest
Nieuws
Wandelprogramma
Gastenboek
Links
Activiteitenkalender


Nieuwsblad voor venray en omgeving
Home > Wandelverslagen > 2008 Verslag week 18 << Terug naar vorige pagina
Merselo - Santiago verslag van week 18

28 Augustus 2008  Dag 120  Portomarin – Melide  41 km  Totaal 2815 km

 

Vanmorgen voordat we Portomarin (350m) verlieten, nog een postbus moeten zoeken om enkele kaarten af te leveren. Van daar ging het in dichte mist in een 12km lange klim, waarvan 1km met een stijgingspercentage van 10%. Via een brug over de Rio Barela gingen we langs Gonzar (560m). Bij Hospital (680m) kruisten we via een viaduct de autoweg. Hier ergens werden we gefotografeerd. Iets verder op de route stond dezelfde persoon weer foto’s van ons te maken. We spraken hem aan. Hij bleek voor een Madridse courant te werken. Nadat we verteld hadden, dat we vanuit Nederland zijn komen lopen, werd er ook nog een foto gemaakt van de kilometerteller op onze karretjes. We hebben hem ons email adres gegeven en zijn benieuwd of er iets van ons in de krant komt te staan.

Bij Ligonde, een oude granieten kruis met het jaartal 1671 op de foto gezet. Het is een boerendorpje, zoals we vandaag al meerdere gezien hebben. Je ziet er het vee over de straten lopen, net als de kippen.

Onderweg zagen we een man op enkele koeien letten, die loslopend aan het grazen waren. Hij zat en was met een mes een wandelstok aan het bewerken. Het zijn rustige dorpjes. Veel meer verkeer als de Camino lopers en fietsers komt er niet. We moeten vaak zigzaggend over de straten om de koeienflaters te ontwijken. Hier in deze buurt zie je ook veel van die hoge maïsschuurtjes (horreos). Ze staan op twee hoge betonnen blokken en zijn grotendeels uit beton en met steen of hout uitgevoerd. Vroeger zag je bij ons ook wel van die hoge smalle mais opslagschuurtjes, maar deze waren vaak met gaas uitgevoerd. Deze hier zijn echter degelijk gebouwd, zodat ze ongedierte vrij zijn.

In Palas de Rei (570m), hebben we inkopen gedaan en onze middagpauze gehouden.

In Leboreiro (485m) waren we van plan om te overnachten. In ons route boekje stond een eenvoudige kleine albergue vermeld. We kwamen wel langs een gebouwtje wat mogelijk een albergue kon zijn, maar deze was gesloten. Dus ging het verder over de middeleeuwse brug, waar het plaveisel van de Camino bewaard is gebleven. We hadden vandaag al een wat langere route gepland, om aanstaande zondag in Santiago aan te komen, maar het missen van de albergue in Leboreiro, maakt deze dagetappe extra lang.

Het was behoorlijk warm (ergens tussen de 30-35 graden celsius) en met de klimmen er bij, leverde dat bij Fien en mij veel zweet op. Op de Camino zijn veel tapplaatsen voor drinkwater, maar op de fietsroute is dat wat minder. Onderweg nog bij een huis aangeklopt en onze watervoorraad aangevuld. In het laatste stuk van vandaag veel bossen met Eucalyptus bomen, welke een typische geur verspreiden. Er zit ook verschil in de bladvormen van de bomen. De jonge boompjes hebben mooi zilverachtig groen blad. De oudere hoge bomen, doen mij meer aan bamboeblad denken.

In Melide aangekomen, hebben we albergue de Melide opgezocht. We slapen met nog een Spaans stel op een vier persoonskamer ( twee stapelbedden). Kosten € 3,- p.p.. We troffen er nog een Limburger aan: Wim uit Kerkrade. We hebben gezamenlijk samen aan tafel gegeten en ervaringen uitgewisseld. Hij is al in Santiago en Fisterra geweest en is al op de terug tocht.

 

29 Augustus 2008  Dag 121  Melide – Santa Irene  32 km  Totaal 2847 km

 

We hebben besloten om de komende twee dagen, het Camino pad te volgen. Dit omdat dan de afstand naar Santiago wat korter is als de fietsroute en zodoende op zondag de H.Mis in de kathedraal te kunnen bijwonen. Deze plannen namen wij over van twee oudere Nederlandse mannen komende uit Dordrecht en Zierikzee, welke wij al vaker ontmoet hebben.

Na afscheid genomen te hebben van Wim uit Kerkrade, gingen wij ook op pad.

We zitten nu al enkele dagen in Coruña en op de Camino wordt de afstand naar Santiago, om de 500m aangegeven. We waren nog niet lang onderweg, toen we de 50km steen passeerden.

Vandaag veel over paden en onverharde wegen. Ook veel van die holle wegen, zoals je deze in Zuid Limburg vindt. Weer veel bossen met Eucalyptus bomen. Deze dunne hoge bomen, met hun afbladderende dunne bast, veroorzaken een sterke geur.

Het ging vandaag toch nog veel op en af. Er waren geen grote hoogteverschillen, maar de klimmen en afdalingen die er waren, kun je wel als steil en pittig betitelen. In de route moesten we ook nog een beek oversteken, over de daar in liggende stapstenen. We hebben onze wagentjes er overheen moeten dragen, omdat de stenen niet breed genoeg waren voor onze wagentjes.

Vandaag weer veel dorpjes, maar ook enkele grotere plaatsen aan gedaan. Het ging van Melide (457m) naar Rio Catasol (410m), Boente (410m), Rio (380m), Ribadise (300m), Arzúa (388m), Rio Ladrón (370m), Peroxa (400m), A Calzada (390m), Calle (360m), Salceda (355m), Xen (400m), Santa Irene (390m). Weer veel boerendorpjes met de typische maïsschuurtjes en koeien loslopend op straat onderweg naar hun weiden.

Het was vandaag warm en erg benauwd. Onderweg zagen we een donkere lucht en hoorden we het donderen en zagen we de bliksem. Toen we enkele druppels voelden, zijn we van de route afgeweken en hebben er een open schuur bij een boerderij als schuilplaats opgezocht. We hadden onze krukjes in gebruik genomen, maar enkele bewoonsters brachten ons tuinstoelen. Ze vroegen ook nog of we water wilden hebben, maar we hadden nog voldoende voorraad.

In de dorpjes vind je maar kleine boerenbedrijfjes, maar Spanje heeft ook grootschalige bedrijven. Vandaag hebben we deze niet veel gezien, maar gisteren was dat wel het geval. We zagen grote kippenstallen, varkensstallen en er zijn ook veel melkveebedrijven.

Het was vandaag een zware dag voor ons. Fien was slecht gehumeurd en sprak over “papbenen”. Het benauwde weer en de hitte van gisteren, maar ook die van vandaag zullen daar wel schuld aan zijn. Het heeft ons in ieder geval vandaag weer veel zweetdruppels gekost. Toen Fien dit verslag las, voegde zij er nog aan toe, dat de laatste dagen voor haar een teleurstelling zijn. Ze had graag in alle rust in Santiago willen aankomen, maar door de geplande aankomst, welke nu op zaterdag zal zijn, zijn de wandelroutes te lang, waardoor we ook laat op onze dagbestemming aankomen. We hebben nog net onderdak gevonden in Refuxio de peregrinos de Santa Irene. We behoorden tot de laatste die er mochten overnachten, want vlak daarna was het “Completo”.

Kosten € 3,- p.p.. 

30 Augustus 2008  Dag 122  Santa Irene – Santiago de Compostela 23 km  Totaal 2871 km

 

Gisteravond, toen we voor de albergue met een Nederlands meisje uit Tilburg in gesprek waren, kwamen er in de schemering, nog vijf mannen aankloppen of er nog plaats was, maar het was al vol. Het waren Slowaken. Ze zijn ’s ochtends om 6:00 uur aangelopen en hadden 20km gelopen. We vroegen waarom ze dan zo laat waren en kregen als antwoord, dat ze zoveel stops hadden gemaakt om pilsjes te kunnen drinken. Zo zie je dat iedereen op zijn eigen manier zijn pelgrimage invult.

Het begon wat te regenen en je hoorde een onweer dat nog op afstand was. De gehele nacht heeft het gerommeld van het onweer. Soms met een fikse regenbui erbij. Vanmorgen werden we door enkele felle bliksems met tegelijkertijd enkele harde knallen gewekt. Met zulk een wekker blijf je niet liggen. Toen we aan het ontbijt waren, vernamen we dat een Duitse vrouw met haar zoontje en dochtertje, de nacht buiten in een tentje hadden doorgebracht. Hun slaapzakken waren nat geworden en de kinderen kleumden van de kou. Het was een verschrikkelijke nacht voor hun geweest.

Vanmorgen verlieten we de albergue in de regen. De regenhoezen over onze wagens gedaan en wij zelf de gamaschen en poncho’s aan. We hadden eigenlijk voorgenomen om de Camino te lopen, maar door deze weersomslag zijn wij van gedachten veranderd en hebben over de route langs de drukke N547 gekozen. We kwamen langs het vliegveld van Santiago en hoorden wel de opstijgende vliegtuigen. Een enkele keer zagen we een vliegtuig door de regen en de bewolking heen breken.

In de buurt van Sampaio, was het inmiddels droog en hebben we weer een stuk van de Camino gevolgd tot Lavacolla. Nog steeds bossen met Eucalyptus bomen. Daarna hebben we een stuk langs de N547 gelopen tot San Marcos. In dit stuk kwamen we het echtpaar uit Haarlem tegen dat op de fiets onderweg was naar het vliegveld van Santiago. We hebben hun op 21 augustus ontmoet, de dag van het Cruz de Ferro. Wat een toeval om hun hier weer te treffen.

In San Marcos zijn we weer de Camino gaan volgen. We kwamen er in een kapelletje, waarin een scouting groep van Italiaanse meisjes aan het zingen waren. Dit onder begeleiding van gitaar muziek. Het klonk prachtig en werden er beiden emotioneel onder. Het was vlak bij het monument van Monte de Gozo. Hier ligt een reusachtig complex gebouwd in 1989 ter ere van de paus om bezoekers in onder te brengen. Nu wordt het gebruikt om de massa’s pelgrims onderdak te verschaffen. Wij hebben er wel een stempel gehaald, maar zijn toch door gelopen naar Santiago, waar we omstreeks 15:30 uur bij de kathedraal aankwamen. Het was voor ons beiden een emotioneel moment. We waren net gearriveerd, toen de Heilige Jacobus ons flink zegende. De regen viel met bakken uit de hemel. Het was allemaal zeer aangrijpend voor ons. Na eerst onderdak te hebben gezocht voor de komende drie nachten en dat te hebben gevonden in Hospedaje Santa Cruz voor € 35,- voor twee personen per nacht, hebben we vervolgens onze Compostela opgehaald. Dit is een getuigschrift voor het volbrengen van de pelgrimage. We zijn er maar al te trots op en heel gelukkig dat we dit samen mogen beleven.

31 Augustus 2008  Dag 123  Santiago de Compostela  rustdag 1  Totaal 2871 km

 

Vanmorgen, naar onze begrippen, lang uitgeslapen. Om 8:00 uur stonden we op. Hoewel er geen snurkers waren, toch vaak wakker geworden. We zijn op tijd voor de pelgrimmis aangelopen en hebben de crypte van de H.Jacobus bezocht. Ook zijn we langs het gouden beeld van de H.Jacobus gelopen en hebben het met onze hand beroerd. Omdat er een H.Mis was en we niet wilden storen verlieten we de kathedraal. Buiten troffen we een Nederlander, David de Kruif die we al vaker ontmoet hebben. Toen had hij een jong eikenboompje in een bekertje dat hij bovenop zijn rugzak droeg. Dat had hij niet meer bij zich. Hij vertelde dat hij het 100km voor Santiago ergens gepland heeft. Hij wil nog door naar Fisterra, maar dan wel met de bus. Even later zagen we nog een Zweedse jongen met een groep meisjes. We feliciteerden elkaar hartstochtelijk. Door onze karretjes worden we vaak herkend door vele pelgrims. We zagen ook nog de Duitse moeder met haar twee jongen kinderen, welke twee nachten geleden in hun tentje verregend zijn. We hebben hun naar het gebouw gebracht, waar ze hun Compostela gingen afhalen. Zij wilden ook naar de pelgrimmis. De Duitse jongen die met zijn moeder een stuk van de Camino liep, was er ook. Het ging redelijk goed met zijn moeder die met een voetblessure kampte. Zij zou morgen in Santiago arriveren.

Terug in de kathedraal, troffen we weer het echtpaar uit Haarlem, welke we gisteren ook al hadden ontmoet. Tot onze grote verrassing zagen we het 84 jarige Italiaanse vrouwtje, die wij voor het eerst zagen tijdens de oversteek van de Pyreneeën. Zij heeft ook een wandelkar met een koffer er op en is onderweg naar Fatima in Portugal.

De kathedraal was overvol bij aanvang van de pelgrimmis. De mensen zaten op de uitstulpingen van de pilaren, maar ook gewoon op de kerkvloer. Het was wel allemaal in het Spaans of Latijn, maar bij de vermelding van waar de pelgrims vandaan kwamen, hoorden wij dat ook “Holanda” genoemd werd. Een zuster met een prachtige heldere stem, zong de gezangen voor. Jammer dat we geen Spaans verstaan. Het was ook een teleurstelling voor ons en ik denk ook van onze medepelgrims, dat het grote wierookvat (Botafumeiro) niet in gebruik werd genomen. We hebben hiervoor de laatste dagen extra lange route’s gemaakt, waardoor ook te lange dagen met tot gevolg weinig rust. Maar we hebben er geen spijt van om deze H.Mis op zondag te hebben bijgewoond.

Het grote aantal pelgrims dat je hier aantreft, is een bijzondere gebeurtenis en zo ervaren wij dat ook. Vanmiddag naar het busstation gelopen om te kijken hoe we onze terugreis gaan regelen. Helaas was het informatie loket gesloten. Op het busstation troffen we een Duitse vrouw die eveneens met haar zoon de Camino aan het lopen is. Zij was vandaag tweemaal gevallen en had een behoorlijk gezwollen elleboog. Ze was er mee naar het ziekenhuis geweest, maar er was niets gebroken. Ze ging nu terug naar Arzúa, waar haar zoon verbleef, om vandaar de route weer op te pakken.

Op de terugweg naar ons pension werden we aangesproken door een Fries. Hij was vanuit Porto naar Santiago gelopen. Op het plein voor de kathedraal troffen we nog Steven, een Belgische jongen vanuit de buurt van Antwerpen in gezelschap van het Tilburgse meisje. Na elkaar te hebben gefeliciteerd met het bereiken van Santiago, werden de ervaringen van de laatste dagen uitgewisseld. Het is wel leuk, al die contacten die je zo al onderweg hebt.

1 September 2008  Dag 124  Santiago de Compostela  rustdag 2  Totaal 2871 km

 

Vanmorgen naar het postkantoor geweest en wat dagverslagen en kaarten verstuurd. Daarna nog wat inkopen gedaan.

Vanmiddag zijn we naar het busstation geweest en hebben we onze terugreis geboekt. Ik heb een foto van onze wandelkarren gemaakt en aan de balie deze getoond. Als we de trekstangen er afhalen, was het geen probleem en kunnen ze met de bus mee. We vertrekken op maandag 15 september vanuit Santiago. In Burgos moeten we overstappen en dinsdag in de loop van de middag komen we in Eindhoven aan. Hoe we het laatste stukje Eindhoven – Merselo doen, dat zien we nog wel. Het is circa 40 km, dus ongeveer 8 uur lopen.

Op de terugweg van het busstation, gingen we nog naar de kathedraal. We troffen er de wat oudere Deense mevrouw, welke we onderweg al vaker gezien en gesproken hebben. Zij was ook van plan om naar Fisterra te gaan, maar deels met de bus. Tot onze grote verbazing zagen we er ook nog het 84-jarig Italiaanse vrouwtje. We spraken haar aan en ze herkende ons direct. Naar wat ik van haar vernam, heeft ze vijf dagen in het ziekenhuis gelegen, maar wat haar klachten waren heb er niet uit kunnen opmaken. Wel dat ze antibiotica heeft gekregen. Na een warm afscheid liepen we richting supermarkt en troffen de oudere mannen, die uit Dordrecht en Zierikzee, op een terrasje aan. We zijn er even bij gaan zitten en hebben er wat gedronken. Gedurende ons verblijf daar zijn er nog verscheidene bekende pelgrims langs- en aangekomen. Zo ook enkele Zuid Afrikaanse vrouwen. Eén van hun heeft nog een hele tijd, gezellig bij ons aan tafel mee gekletst. Het is een prachtige taal dat Transvaals. Het was gezellig.

Omdat we nu op 15 september als terugreis datum hebben, zitten we wat ruimer in de ons hier nog beschikbare tijd. Daarom hebben we besloten om hier nog twee nachten langer te verblijven, alvorens we naar Fisterra gaan.

 

2 September 2008  Dag 125  Santiago de Compostela  rustdag 3  Totaal 2871 km

 

Vannacht werden we om circa twee uur gewekt, door het slaan van deuren en daarna luidruchtige gesprekken van onze kamerburen. Toen dit langdurig aanhield, is Fien opgestaan en heeft op hun kamerdeur geklopt. Een jongeman deed de deur open en Fien heeft hem in gebarentaal duidelijk gemaakt, door op haar horloge te wijzen en een vinger voor de mond te houden, dat ze graag wat stilte wenste. Het bericht is goed overgekomen, want daarna was het stil.

Vanmorgen verontschuldigde de Duitse jongen en het Italiaanse meisje zich. Zij hebben hun aankomst in Santiago gisteren iets te uitbundig gevierd, wat natuurlijk de geluidsoverlast met zich mee bracht. We hebben elkanders ervaringen aangehoord.

Onze dochter Esther heeft Michel Thomassen gevraagd, om onze aankomst in Santiago op internet te vermelden. We hebben hierop veel leuke sms-jes en telefoontjes gekregen met felicitaties. Bij deze, iedereen hartelijk dank hier voor.

Vanmorgen de kathedraal weer bezocht en in Santiago rond gelopen. We troffen er een jong stel uit Nijmegen, die per trein door Portugal gereisd waren en nu Santiago aandeden. Zij gaan van hieruit per vliegtuig terug naar Nederland. Ook de oudere mannen uit Zierikzee en Dordrecht, kwamen er nog bij staan. Het zijn leuke contacten. Zo worden we vaker door andere pelgrims aangesproken, die ons onderweg gezien hebben. Met onze karretjes vallen we schijnbaar wel op. We zagen vanmorgen ook nog een Italiaan die de camino gelopen had met een zelfgemaakte wandelkar. We hebben ook nog met enkele jonge Belgische meisjes gesproken, die vandaag zijn aangekomen. 

Gisteren, maar ook vandaag zagen we veel groepen die begeleid werden door een gids in en rond de kathedraal. Op de trappen en in de deuropening van de kathedraal, maar ook in de stad, zie je veel bedelaars vragen om een bijdrage. Erg aangrijpend!

Vanmiddag weer de kathedraal en de stad bezocht. Het was vandaag een stuk koeler en er viel af en toe een spatje regen. Nu op het moment is Fien haar sokken aan het stoppen, want het zou mooi zijn als deze Fisterra nog halen.

3 September 2008  Dag 126  Santiago de Compostela  rustdag 4  Totaal 2871 km

 

Vannacht enkele malen wakker geworden van gasten, die het laat gemaakt hebben. Evenals voorgaande nacht, werd onze kamerdeur door iemand geopend. Vanmorgen toen we naar het toilet gingen, zagen we dat de boel was ondergekotst. Fien heeft het rommeltje opgepoetst.

Vanmorgen kwamen we in gesprek met onze kamerburen. Het waren twee bejaarde mannen uit het Engelse Manchester. Zij hadden vannacht bij een toilet bezoek, de smeerlapperij gezien. Eén van hen, Ross genaamd, was 79 jaar oud en heeft nog deelgenomen aan de luchtlanding in de tweede oorlog bij Arnhem (Airborne). Dit is nu al 60 jaar geleden. Het waren aardige mensen en hadden voor twee nachten hier een kamer gereserveerd, maar door de ontstane situatie, willen zij hier niet langer meer verblijven. De daders van de ongemakken, moeten wij zoeken tussen een viertal, waarbij zich ook een Nederlands meisje bevindt. Het is een internationaal gezelschap, die hun camino met iets te veel drank hebben afgesloten. We hebben het Nederlandse meisje er op aangesproken en haar verteld dat de twee Engelse mannen dit pension, door deze situatie vroegtijdig verlaten hebben. Zij heeft zich daarvoor verontschuldigd.

Vanmorgen weer een bezoek aan de H.Jacobus gebracht. Het was erg druk in de kathedraal en veel mensen zaten al in de banken, om de pelgrimmis bij te wonen. Tot onze grote verbazing hing het grote wierookvat (Botafumeiro), klaar voor gebruik. Nu weet ik niet of 3 september een kerkelijke feestdag is of dat er extra betaald is voor deze vertoning. Op het einde van de H.mis werd het wierook vat door een zestal mannen in beweging gebracht. Het was mooi om te zien, hoe dit al zwaaiend tot op grote hoogte zich door de kerk bewoog. Er werden veel foto’s gemaakt.

Als je in de omgeving van de kathedraal loopt, zie je nog steeds veel pelgrims, maar deze zijn veelal voor ons onbekend.

Vandaag was het een regenachtige dag. Ook nog toen we ’s middags de kathedraal bezochten en langs de H.Jacobus gingen. In de crypte werd net een H.mis opgedragen, die we bijgewoond hebben. Net voordat deze begon, was er een pelgrim, die een ring bij de H.Jacobus wilde achterlaten. Hij kreeg permissie en nadat de getraliede deur was geopend, heeft hij de ring onder de kist van de H.Jacobus achter gelaten. Het is gissen waarom, maar misschien heeft hij zijn overleden vrouw beloofd, dit te zullen doen? Buiten ons, waren er nog enkele andere mensen aanwezig, waaronder een jongeman met een kaal hoofd. Je kon duidelijk aan hem zien, dat hij ernstig ziek was. Hij werd vergezeld door zijn vader en moeder en nog een jonge vrouw. Of het zijn vrouw, verloofde of zus was, weten wij niet. Zij hebben ook toestemming gevraagd, om langs de met sierwerk beklede (edel)metalenkist met de stoffelijke resten van de H.Jacobus te mogen gaan. Het was allemaal erg indrukwekkend voor ons. We beseffen nu heel goed, dat deze voettocht van ons hier naar toe, niet enkel uit sportieve, natuur-, landschappelijke- of cultuur-, historische overwegingen gemaakt is. Het liturgische en of spirituele behoort daar zeker toe.
Naar boven    Print deze pagina    Mail de webmaster     
Meerdaagse verwachtingen!
   
 
Webs.nl Inbound marketing