Wandelverslagen

2011 Sinterklaastocht
2011 Voettocht naar Rome
2011 Winterserie
2008 Merselo - Santiago
2008 Bedankbrief
2008 Verslag week 1
2008 Verslag week 2
2008 Verslag week 3
2008 Verslag week 4
2008 Verslag week 5
2008 Verslag week 6
2008 Verslag week 7
2008 Verslag week 8
2008 Verslag week 9
2008 Verslag week 10
2008 Verslag week 11
2008 Verslag week 12
2008 Verslag week 13
2008 Verslag week 14
2008 Verslag week 15
2008 Verslag week 16
2008 Verslag week 17
2008 Verslag week 18
2008 Verslag week 19
2008 Verslag week 20
2008 Naschrift
2006 KRO Stiltewandeling

De vereniging
Foto Album
Jubileumfeest
Nieuws
Wandelprogramma
Gastenboek
Links
Activiteitenkalender


Nieuwsblad voor venray en omgeving
Home > Wandelverslagen > 2008 Verslag week 15 << Terug naar vorige pagina
Merselo - Santiago verslag van week 15

7 Augustus 2008  Dag 99  Burgos  -  Cavia  23 km  Totaal 2325 km

 

Gisteravond was de refugio weer helemaal vol. Degene die bij de refugio ingeschreven hebben en waarvoor geen plaats meer in de refugio was, waaronder wij zelf, werden om 22:30 uur onder begeleiding van twee vrouwelijke hospitalero’s naar de vlakbij zijnde sporthal gebracht. Het was een grote groep. Ik denk dat het tussen de 100 en 150 mensen waren. Er was nog een zaalvoetbalwedstrijd bezig en één van de pelgrims begon gitaar te spelen en hij werd in zang begeleid door medepelgrims. Nadat de voetbalwedstrijd was afgelopen, werd de vloer van de sporthal in een mum van tijd bezet door uitgerolde matjes met lakenzakken. De fietsers hadden hun fiets mee de sporthal ingenomen en zij sliepen er vlakbij. Het was nog lang rumoerig. Ergens tussen 23:30 en 23:45 uur kwam er iemand van de beveiligingsdienst en even later ging het licht in de sporthal uit, maar het duurde nog even, voordat de luidruchtige Spanjaarden tot rust kwamen.

Vanmorgen al voor 5 uur waren de eerste wandelaars al met hun zaklampen aan het flitsen en het bekende geluid van plastic zakken, klittenband en ritssluitingen was weer hoorbaar. Fien en ik zijn omstreeks 5:45 uur opgestaan.

Gisteren, maar ook vandaag weer, had ik behoorlijk last van rood opgelopen en jeukende plekjes, verspreidt over mijn lichaam. Toen gisteren werd gesproken over disinfectie van de refugio en men gistermiddag met dekens naar buiten kwam sjouwen en deze ergens op een hoop gedeponeerd werden, werd mijn vermoeden dat het van vlooien afkomstig kan zijn nog eens versterkt.

We verlieten de sportzaal omstreeks 7:30 uur. Nadat we terug gingen richting centrum van Burgos en daar onze fietsroute weer oppikte, waren we toch weer redelijk snel Burgos uit.

Er was wel wat bewolking, maar de zon kreeg na verloop van tijd toch weer de overhand. Gelukkig was er vandaag een koele bries en de temperatuur toch enkele graden lager dan gisteren.

Weer veel tarwevelden, waar maaidorsers bezig waren met het oogsten van tarwe. Andere waren bezig met het persen van het stro in rollen of grote pakken.

De volgende dorpjes deden we aan: Villagonzalo, Albillos, Cayuela en Cavia. In het plaatsje Cavia was een kasteelruïne. Op weg naar de nabij gelegen camping, zagen we een groep van ca. 25-30 gieren hun rondjes zweven. Het was een tijd terug, toen we op het Franse in de nabijheid van de Pyreneeën ook een grote groep gieren hebben gezien. Op camping Cabia, liggend bij een restaurant en aan de autoweg A62, maken we gebruik van een ingerichte stacaravan, dit om morgenvroeg, toch op tijd te kunnen vertrekken en geen vertraging te hebben, met het drogen van een natte tent. Na ons gedoucht te hebben, is Fien met de was bezig, om onze kleding en lakenzak vlooi vrij te krijgen. We horen vannacht wel, wat de meeste geluidsoverlast veroorzaakt, snurkers of het verkeer op de autoweg?

 

8 Augustus 2008  Dag 100  Cavia  -   Castrojeriz   34 km  Totaal 2359 km

 

Gisteren nog aan de pruimen gezeten op de camping. De camping/restaurant beheerder zag dat  en waarschuwde ons met woorden, maar ook met gebarentaal, dat we er niet teveel van moesten eten, want anders kon onze maag wel eens exploderen. En gelijk had hij, zowel Fien als ik, hebben meerdere malen de wc opgezocht, dan normaal voor ons gebruikelijk is. Maar het was toch niet zo erg, dat een extra rustdag voor ons noodzakelijk was.

Gisteravond koelde het flink af en er was een koude wind bij. Vanmorgen, toen we vertrokken uit de stacaravan, hadden we sinds geruime tijd weer onze broekspijpen aangeritst en onze jasjes aan.

Van de camping/restaurant beheerd(st)er hadden we vernomen, dat er een kortere weg was, om weer aansluiting te krijgen, op onze te volgen route vanaf Estepar. Het ging wel over onverharde landbouwwegen en deels vlak langs de A62. Vandaar ging het naar Vilviestre de Muño, Iglesias.

Voor zover de grond bewerkbaar is, waren er tarwevelden. De bijna onbegroeide heuveltoppen, hadden een lichtgrijze kleur, net als zilverzand. Her en der verspreidt zag je steen hopen liggen, van stenen verzamelt op akkers. Het leek mij vulkanisch gesteente, want er was poreus gesteente bij, zoals bij lavastenen ook het geval is.

Vaak lees je in verslagen dat men de ‘Meseta’ waar wij ons nu sinds twee dagen bevinden, saai wordt bevonden. Voor ons is dat beslist niet het geval. Onze weg slingert zich klimmend en dalend door de akkers, met daar tussen begroeide steile wanden en heuveltoppen.

Er was vanmorgen een frisse wind. Op de hoogte ergens tussen 800m en 930m was dat goed merkbaar. Ergens tussen Iglesias en Hontanas, zagen we een herder begeleidt door drie honden en een kudde schapen, het stoppelland doorkruisen. Ook vandaag weer waren de maaidorsers en stropersen volop actief. Gisteren zagen we ergens een voetbalveld vol met tarwe-bergen. Maar ook vandaag waren er in de buitenlucht, veel bergen met geoogste tarwe zichtbaar. Schijnbaar blijft het droge weer de komende dagen.

In San Anton passeerden we de ruïne van de vroegere abdij van San Anton (12e-14e eeuw). De weg loopt onder de ranken bogen door. Rechts in de muur bevinden zich twee nissen, waarin verlate Compostela gangers vroeger brood en wijn aantroffen, aangeboden door de monniken.

Als je Castrojeriz nadert, zie je hoog op de top van de heuvel de ruïne van de Tempelierburcht (8e eeuw), welke in 1755 niet bestand bleek tegen een aardbeving. Castrojeriz ontwikkelde zicht voortvarend als belangrijke etappeplaats in de pelgrimages, met acht hospitales, drie kloosters en een zestal kerken, waarvan talrijke overblijfselen getuigen. Het stadje kreeg een ommuring met zeven poorten.

Komende nacht slapen we in een refugio bij camping Santiago de Compostele (€ 5,- p.p.). De bedden in de lange zaal zijn bezet, daarom gebruiken we onze eigen matjes en slaapzakken.

9 Augustus 2008  Dag 101  Castrojeriz  Rustdag 1  Totaal 2359 km

 

Deze honderdste dag die we onderweg zijn, hadden we graag anders willen beginnen. (Door een foutje in de dagtelling van één van voorgaande verslagen denken Huub en Fien hier, dat het vandaag dag 100 is). Fien moest omstreeks 4:30 uur naar de wc, waarbij ze bemerkte dat ze diaree had en daarbij ook moest braken. Zij was net terug van het toilet, toen ik met spoed het toilet moest opzoeken. Ook ik was aan de diaree, maar had geen braakneigingen. Omstreeks 6:00 uur moest Fien nogmaals naar het toilet. Het duurde zo lang, dat ik een kijkje ging nemen. Fien zat voor de toiletruimte op de vloer en moest voortdurend braken. Ik heb haar een prullenbak voorgehouden om dit op te vangen. Ze voelde zich zó misselijk en slap, dat ze niet overeind durfde te komen. Ik heb een deken gehaald en haar daar mee omwikkeld om haar te beschermen tegen de kou, van de steeds weer opengaande buitendeur van het sanitairgebouw. Ik denk dat het drie kwartier tot een uur geduurd heeft, alvorens zij een poging ondernam, om het toilet te bereiken. Terug in de slaapzaal kwam er een plastic zak aan te pas. We denken dat de Russische eierensalade, die we gisteren in de supermarkt gekocht hebben, van deze ongemakken de schuld is. We denken aan een voedselvergiftiging. Van andere medepelgrims kregen we alle hulp. Eén had er pilletjes bij zich om het braken te stoppen en van een ander kregen we sportdrankpoeder, welke in water opgelost moest worden. Bovendien kregen we van vele het advies om toch een dokter te bezoeken. Zo ook van de camping/refugiobeheerders/sters. Na het ANWB alarmnummer gebeld te hebben, adviseerden ook zij om een dokter te raadplegen. Eén van de campingbeheerders bracht ons naar een urgentiepost, enkele dorpjes verderop (16 km) in Melgar de Fernamental. Weer overal tarwevelden. Het wegdek was zeer slecht en Fien die met een plastic zak voor zich op de achterbank zat, heeft het toch zonder braken volgehouden. Op doktersrecept hebben we bij de vlak ernaast gelegen apotheek de pillen (Tiorfan 100mg) opgehaald. Ook kregen we een lijstje mee, van een voorgeschreven dieet. De camping beheerders/sters zorgden voor een maaltijd van gekookte rijst met nog enkele ingrediënten er in en een banaan. Voor de rit op en neer naar de dokter, heb ik natuurlijk een vergoeding gegeven, maar voor de maaltijd wilden zij niets hebben. Dat maak ik morgen wel in orde met de afrekening.

Met Fien gaat het toch wat beter en zij heeft het eten binnen gehouden, hoewel het niet allemaal op was. Zij is nog behoorlijk slap op de benen en zal zeker morgen ook nog een rustdag nodig hebben. Dit ook op doktersadvies. Direct nog wat boodschappen gaan doen, om het voorgeschreven dieet te verzamelen.

10 Augustus 2008  Dag 102  Castrojeriz  Rustdag 2  Totaal 2359 km

 

Vannacht lagen we met z’n twaalven op deze grote zaal, waarvan zeven personen die de Camino fietsen. Er waren ook nog twee Nederlanders uit de omgeving van Breda en Rozendaal. Een Braziliaans vrouwtje uit Saõ Paulo, dat ik verteld had over de voedselvergiftiging, vertelden ons dat zij voor Fien gebeden had voor een voorspoedige beterschap. Zij was neer de H.Mis geweest in het Santa Clara klooster. Ook de camping/refugiobeheerders/sters komen voortdurend kijken en vragen hoe het gaat en of we nog iets nodig hebben. Zo stond er vanochtend toen we opstonden, op een stoel naast onze slaapzakken een bordje met daarop een aantal appels en een banaan. Al deze reacties van de mensen zijn hartverwarmend en het doet je goed! Met Fien gaat het vandaag weer een stuk beter. Het eten smaakt haar weer. Hoewel er veel vooruitgang is, willen we morgen toch nog een rustdag nemen, zodat ze nog wat kan aansterken.

11 Augustus 2008  Dag 103  Castrojeriz  Rustdag 3  Totaal 2359 km

 

Afgelopen nacht waren de bedden weer allemaal bezet, waaronder veel Camino fietsers.

In ons routeboekje wordt wel eens gesproken over een dikke bandenroute zoals de Camino wel is. Gisteren tegen de avond zagen we dat veel fietsers, hun banden aan het plakken waren. Zelfs vanmorgen vroeg was er nog eentje een lekke band aan het repareren. Deze banden zijn schijnbaar toch niet dik genoeg. Als je dat allemaal zo ziet, dan mag je helemaal niet klagen met slechts één lekke band over een afstand van meer dan 2300 km.

Vannacht werden we gewekt, door een wekker die afging. Het was meer een krekelgeluid wat afkomstig was uit van één van de  tassen, die nog aan de fietsen hingen. Her en der in de zaal, zag je de zaklampen aan en uit flitsen. Maar schijnbaar was het alarm voor degene die onverwoed bleef doorsnurken. Na ca. een half uur stopte het geluid. Was de batterij leeg?

Gelukkig gaat het met Fien vandaag een stuk beter. Ze kan weer het normale eten verdragen.

We zijn het plaatsje Castrojeriz verder gaan bezichtigen, waaronder de kerken Santa Maria del Manzano en San Juan. Tegen betaling waren deze te bezichtigen. Hoewel het ons tegen de borst stuit om voor een bezoek aan een kerk te moeten betalen, is er meer sprake van het bezoeken van musea, met al zijn prachtige oude kunstvoorwerpen.

Onze dochter Esther belde op, om te informeren hoe het met Fien ging. Daarbij vernam ik dat ik bij ‘Dag 82’ een fout gemaakt had met de dagtelling. Zij heeft dat al die dagen gecorrigeerd. Ik schreef enkele dagen terug nog dat ‘Dag 100’ niet zo best voor ons begon. Dit was dus bij ‘Dag 101’. Maar bij ‘Dag 100’ hebben we wel het ongemak van de laatste dagen opgelopen. Maar zoals het er nu naar uit ziet, willen we morgen onze voettocht naar Santiago voortzetten.

12 Augustus 2008  Dag 104  Castrojeriz  -  Boadilla del Camino  21 km   Totaal 2381 km

 

Afgelopen nacht was de bezetting van de slaapzaal maar heel matig. Ik geloof dat we met z’n veertienen waren. Dit op de hele ruime zaal met 41 bedden. Er was een Deens vrouwtje. Zij had al 6x de Nijmeegse vierdaagse gelopen. Ook hebben we een hele poos gesproken met een 68 jarige Duitser, die vanaf Leipzig (voormalig Oost-Duitsland) per fiets, onderweg is. Ook waren er enkele Franstalige Belgen, die toch ook een woordje Nederlands (Vlaams) spraken.

Op de camping hebben we één dezer dagen met een Nederlandse vrouw gesproken. Zij kwam gisteravond nog even informeren hoe het met Fien was. Ook toonde zij veel interesse in ons ondernemen, dit ook omdat zij ook deze plannen heeft.

Dan hebben we gisteren ook afscheid genomen van de familie die de camping/refugio beheren. Het is gewoonweg fantastisch met hoeveel zorg zij zich deze dagen over Fien ontfermt hebben. We hebben hun dan ook allerhartelijkst bedankt. Ook heb ik een dankwoord in hun gastenboek geschreven. Vanmorgen tijdens het bezoek aan het sanitair gebouw regende het, maar tegen de tijd dat wij aanliepen was het droog. Het was een stuk koeler dan voorgaande dagen en er was een flinke wind bij. Het was aangenaam wandelweer.

Toen we richting Castrillo de Matajudios wandelden, stak een herder met z’n honden en een kudde schapen, net voor ons de weg over, om de schapen bij het stoppelland te laten grazen.

We hebben vandaag verschillende aanwijzingen gezien dat de afstand naar Santiago nog zo’n kleine 500km bedraagt. Over de rustige P403 ging het naar Boadilla del Camino. Links van ons zagen we een heel groot windmolenpark. We telden wel 162 zichtbare molens.

Door een klein stukje binnenweg te nemen, kwamen we langs de San Nicolàs kapel. Hier heeft sinds 1174 een pelgrimhospital gestaan. De kapel is opgeknapt en er is nu een kleine albergue.

Over een prachtige middeleeuwse stenen brug, kruisten we de Rio Pisuerga en kwamen we in de provincie Palencia.

Op het stoppelland van een tarweveld zagen we een groep van wel 25 ooievaars van dichtbij. Ook hier weer waterkanaaltjes voor de irrigatie. Vlakbij Boadilla zagen we weer een herder met honden en een kudde schapen. Nu liep er ook een ezel bij, met een bepakking van wat zakken.

Boadilla bezit een opvallende gotische zuil van de rechterlijke macht uit de 15e eeuw. Hier werden misdadigers tentoongesteld. De vlak erbij gelegen prachtige albergue, uitgevoerd in oude stijl met een prachtige binnenplaats bevattend een zwembad, gazon en een kunstwerk van twee pelgrims uitgevoerd in roestig staal, is overvol. Enkele pelgrims vonden nog een plaats door wat matrassen te leggen in de gezamenlijke woonkamer. De albergue wordt geleid door een Argentijnse hospitalero.

De route van 21km vandaag was lang genoeg, dit met het oog op de opgelopen verzwakking van Fien. De paar dagen rust heeft wel goed gedaan aan de gezwollen linkervoet van Fien. We zijn beide toch blij dat het vandaag redelijk goed is gegaan.

13 Augustus 2008  Dag 105  Boadilla del Camino  -  Villalcázar   22 km   Totaal 2403 km

 

Gisteravond, het pelgrimsmenu gegeten in de refugio. We zaten aan een lange tafel met daaraan voornamelijk Duitsers. Tegenover ons aan tafel zaten een Australisch en een Zwitsers meisje en aan het hoofd van de tafel zat een Italiaan, die goed Engels sprak. Het Australische meisje sprak ook een paar woordjes Nederlands. Haar moeder was Nederlandse en had in Hilversum gewoond. Maar de gesprekken verliepen toch voornamelijk in het Engels en Duits.

Vannacht weer een snurker naast me in het benedenbed, die van geen ophouden wist. Ik hoorde wel iemand op ons zaaltje flink hard in de handen klappen, om een poging te doen de snurker stil te krijgen, maar tevergeefs. Dus onze nachtrust was niet al te best.

Vanmorgen toen we de albergue in Boadilla verlieten, was er een blauwe hemel, maar het was wel koud (ca. 12°C). In Frómista op het postkantoor de dagverslagen van een week achtergelaten voor verzending. Hier in Spanje zijn in de dorpjes niet erg veel postkantoortjes. Dat was in Frankrijk wel het geval.

Via de P980 ging het naar Poblacion de Campos en Revenga de Campos. Bij een stalen beeld van een pelgrim, werden we door enkele mannen opgewacht, die soep uit deelden aan de pelgrims. Na de soep nog de dorpskerk bezichtigd, waarna het verder ging naar Villarmentero de Campos. Ook hier de kerk bezichtigd, waarna het verder ging naar Villalcázar de Sirga.

Vandaag weer lange wegen door de tarwevelden, met ook weer enkele zonnebloemvelden. In deze streek weer veel open betonnen waterleidingen voor de irrigatie van de velden. Ook weer vandaag was er een herder met honden en een kudde schapen.

De Camino liep vaak vlak langs de asfaltweg. Bij elke landweg of akker op/afrit staan 4 zware betonnen palen met een schelp er op afgebeeld en dat zijn er heel veel. Van een groepje Camino fietsers was er één die voluit op zo’n paal botste. In eerste instantie bleef hij kermend van de pijn in het lange gras zitten. Maar toen hij overeind kwam, klonk het heel anders. Mijn Spaans is niet toereikend om dit te vertalen, maar het was zeker geen dankgebedje vanwege de goede afloop.

Met Fien ging het vandaag weer wat beter. Toch nog maar een korte afstand gelopen, om haar lichaam nog wat tijd te geven om te herstellen.

In Villalcázar de Sirga hebben we ons onderkomen bij Taska Don Camino. We slapen op een klein zaaltje met een Belg (Vlaming), Duitse en een Griek die ook goed Duits spreekt. Kosten albergue € 7,- p.p.
Naar boven    Print deze pagina    Mail de webmaster     
Meerdaagse verwachtingen!
   
 
Webs.nl Inbound marketing