Wandelverslagen

2011 Sinterklaastocht
2011 Voettocht naar Rome
2011 Winterserie
2008 Merselo - Santiago
2008 Bedankbrief
2008 Verslag week 1
2008 Verslag week 2
2008 Verslag week 3
2008 Verslag week 4
2008 Verslag week 5
2008 Verslag week 6
2008 Verslag week 7
2008 Verslag week 8
2008 Verslag week 9
2008 Verslag week 10
2008 Verslag week 11
2008 Verslag week 12
2008 Verslag week 13
2008 Verslag week 14
2008 Verslag week 15
2008 Verslag week 16
2008 Verslag week 17
2008 Verslag week 18
2008 Verslag week 19
2008 Verslag week 20
2008 Naschrift
2006 KRO Stiltewandeling

De vereniging
Foto Album
Jubileumfeest
Nieuws
Wandelprogramma
Gastenboek
Links
Activiteitenkalender


Nieuwsblad voor venray en omgeving
Home > Wandelverslagen > 2008 Verslag week 14 << Terug naar vorige pagina
Merselo - Santiago verslag van week 14

31 juli 2008  Dag 92  Logroño – Ventosa   21 km   Totaal 2166 km

 

Gisteren, toen we door Logroño liepen, zag ik dat het 36°C was. Veel winkels gaan na de middag dicht, maar zijn s’ avonds nog laat open. Je dient er rekening mee te houden, als je inkopen wilt doen. Dit was in Frankrijk ook al het geval. Je ziet ook veel pelgrims (Spaanse?), die als zij op een refugio aankomen, op bed gaan liggen voor een siësta, maar wij proberen onze route niet te lang te maken, zodat we voor de grootste hitte op de plaats van bestemming zijn. De opgezwollen linkervoet van Fien, heeft waarschijnlijk ook met de hitte te maken.

Vannacht toch weer een paar snurkers bij ons op het zaaltje.

De eerste wandelaars waren rond 5:00 uur al weg. Voordat we gepakt en ontbeten hebben is het rond 7:30-7:45 uur, zo ook vandaag.

Het is wel gemakkelijk om grote steden te verlaten, door de Camino markeringen te volgen. Dat bespaart ons de vele onderbrekingen, om op de stadsplattegrond te kijken. Logroño verlieten we via een park, waar ook veel joggers te zien waren.

In de buurt van een stuwmeer ging het fout, wat het volgen van de route van ons boekje betreft. We zijn links om het stuwmeer gelopen, wat rechts om moest. We kwamen toch weer bij het punt uit, waar de Camino en onze route verder ging.

Vandaag weer veel wijngaarden, graanvelden, maar ook boomgaarden met olijven- en amandelbomen. Op afstand passeerden we ook een afbeelding van een enorme grote zwarte stier, hoog boven op een heuvel geplaatst. In het gaaswerk naast de erlangs gelegen autoweg, hebben pelgrims vele kruisjes gevlochten. We hebben vandaag weer veel grote wijnhuizen gezien.

In Navarrete hebben we de monumentale 16e eeuwse kerk la Asuncion bezocht en onze middagpauze gehouden. Bij het verlaten van het stadje staat een toegangspoort naar het kerkhof met een Romaanse boog uit de 13e eeuw, waarop afbeeldingen van de Roelandsage. Deze werd ooit verplaatst van het pelgrims hospital San Juan. Vandaar ging het in een klim naar Sotés (672m). Onderweg zie je dat in de druivenvelden veelvuldig gewerkt wordt, zoals grond bewerken, snoeien en bespuiten. Je ruikt de spuitstof (koper?).

De zon deed het vandaag weer goed, maar we waren voor de grootste hitte op onze plaats van overnachting en wel in de pas 3 maanden in gebruik zijn de Albergue San Saturnino in Ventosa (42 bedden, € 7,- p.p.).

1 Augustus 2008  Dag 93  Ventosa  -   Azofra   18 km   Totaal 2184 km

 

Vanmorgen toch maar op tijd eruit, om niet teveel last van de hitte te hebben. Tot onze verbazing was het zwaar bewolkt en behoorlijk afgekoeld.

Na afscheid genomen te hebben van de andere pelgrims, maar speciaal van een Frans-Engels stel wonende in Parijs, waar we gisterenavond mee gebuurt hebben.

Van onze vrouwelijke hospitalero hebben we een route aanpassing gekregen, omdat de fietsroute te ver van de Camino route afweek, zodat er ook geen refugio’s op loopafstand zijn.

De albergue die sinds 3 maanden geopend is, ziet er keurig uit en de rustige muziek die er te horen is, is erg sfeervol.

We waren vroeg weg (7:25 uur). Vanwege het donkere weer, hadden de auto’s de verlichting nog aan.  Ook zag je op afstand de verlichte dorpjes liggen. Vandaag weer veel druivenveldjes, enkele olijf- en amandelboomgaarden en graanvelden.

Het ging via Huércanos naar Nájera. Ook vandaag weer veel wijnhuizen op onze route. Het is hier nog steeds het gebied van de Rioja, het bekende Spaanse wijngebied. Nájera was in de 10e en 11e eeuw de hoofdstad van een klein koninkrijk, het latere Navarra. Het koningsstadje ligt tegen een gelaagde en verweerde roodbruine rotswand. Ook de in de streek liggende akkergrond heeft deze kleur.

Vanaf Nájera ging het verder over de door de hospitalero uitgestippelde weg. Het was een rustige weg, die ons naar Azofra leidde. Je zag er steeds de roodbruin gelaagde heuvels met op de hellingen en in de dalen druivenveldjes en een enkel graanveld. De irrigatie van deze veldjes wordt verzorgd door een bovengronds liggend betonnen kanalenstelsel, waarin je het water ziet en hoort stromen.

Het was vandaag een korte route en met een temperatuur van ca. 21°C was het ideaal wandelweer. De opgezwollen linkervoet en been van Fien is vandaag niet verergerd, mede door de lagere temperatuur en de korte route.

In Azofra aangekomen, zagen we weer een ooievaarsnest boven op de kerktoren. De beide bewoners waren aanwezig, maar of er is kroost is, was niet zichtbaar.

Aangekomen bij albergue municipal de peregrinos te Azofra, kregen we in de vrij nieuwe refugio, een twee persoonskamer toegewezen. Een tot nu toe ongekende luxe van privacy. Dit voor € 6,- p.p. De refugio heeft 60 bedden.

2 Augustus 2008  Dag 94  Azofra  -  Sto. Domingo de la Calzada  18 km   Totaal 2203 km

 

Vanmorgen was het een heldere hemel, maar wel koud. We waren voor 7:30 uur weg.

Van Azofra ging het naar Alesanco. Weer was er een betonnen open buizenstelsel voor de bevloeiing van de velden. Bij Azofra lag een veld vol met grote zonnepanelen, voor het opwekken van energie.

In Cañas ligt een oude Cisterciënzerabdij ‘Santa Maria la Real’, welke is gesticht door koning Garcia él de Nájera van Navarra. Na binnenkomst kwamen we eerst in de kruisgang. De kerk is volledig gotisch en het prachtige koor dateert van de 15e eeuw. De koningen van Navarra liggen er begraven. Er is een prachtige gebeeldhouwde sacrofaag van koningin Blanca, gestorven in 1156. Hij is versierd met Romaanse reliëfs, waar onder een sterfscène is afgebeeld. Het klooster is normaler wijze tegen betaling te bezichtigen, maar het was nog vroeg in de morgen en officieel nog niet geopend. De deur stond open en iemand was er werkzaamheden aan het verrichten. Zo hebben we toch de kans waargenomen, om al deze prachtige memorabele dingen te bezichtigen.

Na Cañas volgde er een flinke klim. De druivenveldjes zijn opeens uit het landschap verdwenen en het zijn weer voornamelijk graanvelden en hier en daar wat bossen. In Cirueña was een klein kapelletje met een beeldje er in, wat geheel in een boom was vergroeid. Van twee oude vrouwtjes die er net vandaan kwamen, kregen we te horen, dat het de Heilige Barbara is.

Ergens tussen Cirueña en Sto. Doming passeerden we ook een groot hopveld. Het 4 a 5m hoge gewas, was aan hoge palen met kabels bevestigd. Wat verderop zagen we een herder met twee honden en een kudde schapen. Het is moeilijk er een telling van te maken, maar het kunnen wel 350 schapen zijn geweest. Zij liepen over het stoppelland van de gemaaide korenvelden. Wij waren de kudde net gepasseerd, toen de herder met de kudde de asfaltweg kruiste. Dit was iets voor een bocht in de weg. Een auto kwam ons met hoge snelheid tegemoet en wij probeerden door met onze reflecterende sjerp te zwaaien, hem erop te attenderen van de overstekende kudde. Hij kon zijn auto nog te nauwer nood tot stilstand brengen.

In Sto.Domingo de la Calzada aangekomen, zijn we snel naar het postkantoor gegaan, om wat dagverslagen te versturen. Daarna hebben we onze overnachtingplaats opgezocht. Het is een albergue in een Cisterciënzerabdij (17e eeuw). De donatie is vrij. Santo Domingo, dankt zijn naam aan de monnik en bouwmeester Sto.Domingo (1019-1109). Hij legde er een verharde weg aan, bouwde een indrukwekkende brug over de Rio Oja en zorgde voor een hospital voor rust en verzorging van de pelgrims. Hij heeft er ook een kerk gebouwd, die in 1106 werd ingewijd. Vanaf 1158 werd deze omgebouwd en vergroot tot de huidige kathedraal met een grote kloostergang. De vrijstaande barokke klokkentoren stamt uit de 18e eeuw. In de kerk is een kippenhok met erin een haan en een kip. Als de haan kraait, wanneer men zich in de kathedraal bevindt, is dat een gunstig teken voor de pelgrimage. Er is een legende aan verbonden. Volgens deze legende overnachtten een Duits echtpaar en hun zoon, op weg naar Santiago, in een herberg in Santo Domingo. Daar probeerde het dienstmeisje de zoon te verleiden. Omdat de jongeman niet op haar avances in ging, verstopte het meisje als wraak een zilveren beker in zijn bepakking. Toen het gezin verder wilde reizen, sloeg ze alarm. De jongen werd wegens diefstal veroordeeld en opgehangen. Zijn ouders trokken naar Santiago en klaagden hun nood bij de apostel. Toen ze op de terugweg weer door Sto.Domingo kwamen, zagen ze tot hun grote vreugde dat hun zoon nog leefde; de apostel had hem al die tijd (enkele weken lang) ondersteund, zodat hij niet kon stikken. Nadat de jongeman was bevrijd, snelde iemand naar de bisschop om hem van dit wonder in kennis te stellen. Deze wilde juist aan zijn maaltijd beginnen, die bestond uit een gebraden haan en kip.  Hij hoorde het verhaal ongelovig aan en riep uit “Dit beest zal hier nog eerder vleugels krijgen, dan dat zoiets waar kan zijn”. En onmiddellijk kregen de haan en kip vleugels. De haan kraaide en de twee vogels vlogen van de borden.

Straks willen we nog een bezoek aan de kathedraal brengen.

3 Augustus 2008  Dag 95  Sto. Domingo de la Calzada  - Belorado  29 km   Totaal 2233 km

 

Gisteravond zijn we nog naar de H.Mis in de kathedraal geweest. De kip en de haan hebben we wel in hun hokje gezien, maar de haan heeft zich niet laten horen. Na de H.Mis ook nog even een bezoek gebracht aan de gebeeldhouwde graftombe van Santo Domingo voor zover dat mogelijk was, want er zat traliewerk voor.

Vanmorgen omstreeks 6:15 uur, kwam een zuster de albergue openen, zodat de pelgrims hun route konden voortzetten. Om 7:00 uur, stapte wij er de deur uit om over de vernieuwde brug over de Rio Oja. De voorganger was gebouwd door Sto.Domingo om Santo Domingo te verlaten.

De Camino wandelaars scheidden zich al snel van onze route af. We liepen over een rustige weg de LR201 naar Herramélluri. Veel akkerbouw, met voornamelijk graanvelden en enkele zonnebloem- en bonenvelden. Op een pas bewerkt akkerland zagen we 15 ooievaars. Het leek erop dat ze een ‘sunrise meeting’ hadden. Iets voor Herramélluri zagen we tegen een rotswand de deuropeningen van zo’n tien rotswoningen, met schoorstenen die ergens boven de rotsen uitstaken. De woningen zijn niet meer bewoond.

De kerktoren van Herramélluri wordt ook gebruikt door ooievaars voor hun nest. Nu is mij niet bekend of ooievaars doof zijn of graag klokkengelui horen. De kerktorens zijn erg in trek bij ooievaars, want we hebben nog een aantal meer bewoonde kerktorens gezien.

Vanaf Herramélluri (570m), ging het met een geleidelijke klim via Leiva, Tormantos naar Belorado (770m). In dit stuk was ook tuinbouw, waar pepers, sla, rode bieten, broccoli en bonen werden geteeld. Er waren ook enkele druivenveldjes te zien.

De temperatuur was weer flink gestegen, ca. 35°C en het asfalt begon weer te plakken.

Na Tormantos ging het departement van Rioja over in dat van Burgos. Twee mannen op de fiets passeerden ons hier ergens. Zij kwamen van de Achterhoek en waren drie weken onderweg met ook als doel Santiago.

We zagen rechts van ons grijsachtige heuvels met bijna geen begroeiing. Er lagen enkele fabrieken in de buurt, één van een soda-sulfaat en één van mineraal stoffen.

Toen we in Belorade aankwamen hoorden we muziek. Er was een folkloristisch feest. Vannacht slapen we in albergue ‘Cuatro Cantones’. Zij vragen een vrije donatie. Ook is het weer mogelijk om gebruik te maken van diner en ontbijt. Heel wat pelgrims waren ons weer voor, want het douche water was weer koud.

4 Augustus 2008  Dag 96 Belorado -  San Juan de Ortega   33 km   Totaal 2266 km

 

Gisteravond hebben we gebruik gemaakt van het gezamenlijke diner in de albergue. We zaten aan een tafel bij een Hongaars meisje en een Noorse jongen. De conversatie ging in het Duits, Engels en ‘Mèrsels’. Het eten smaakte best, maar ik vond het voor een hongerige pelgrim, wat klein van portie. Wel was er water en wijn bij de maaltijd en er was zelfs een aperitiefje na. De kosten betroffen een vrije donatie. Vanmorgen ook aan het gezamenlijke ontbijt deelgenomen. Kosten € 2,50 p.p.

We waren al voor 7:00 uur weg. Het eerste stuk ging over de drukke N210 naar Tosantos. Hier was een kerkje zichtbaar, wat tegen een rotswand ligt. Van Tosantos (820m) ging het over een slingerende weg, klimmend naar Villaloméz (990m). Links en rechts van de weg tarwevelden, voor zover de hellingen van de heuvels door de landbouwmachines bewerkbaar zijn. Het was een lange klim, met af en toe wat vals plat. Je meent dat het vlak is of zelfs iets heuvel af gaat, maar aan de kracht die je moet uit oefenen om ons bagagewagentje te trekken, merk je toch dat je klimt en dat wordt dan ook bevestigd, door mijn hoogte meter. Je had er prachtige vergezichten en je zag er verschillende dorpjes op afstand liggen. Ook weer enkele windmolenparken op de heuvelruggen. In deze ca. 5 km lange klim, zijn we 2 auto’s en 3 wandelaars tegen gekomen.

In de buurt van Villaloméz, waren ze bezig een berg af te graven/beitelen. Er lag een fabriek bij. Ik denk een cement fabriek. De omgeving was grijs van het stof. Verder ging het over en langs de Rio Oca naar Villanasur, Villalmónder, Villalbos, Cerratón de Juarros en met nog een klim naar Villaescusa. In dit stuk zagen we buiten de tarwevelden ook zonnebloemvelden. In de genoemde dorpjes, waren er wel drie kerken aan erg verval onderhevig. Vroeger waren deze kerken voor de mensen van groot belang, omdat ze ook een vluchtplaats waren ter hun verdediging. Eén er van lag hoog op de rotsen. Maar in deze tijd is dat niet meer van toepassing en ik vermoed dat deze zeer kleine gemeenschappen, de kosten van het onderhoud niet kunnen opbrengen.

In de bosjes tegen de heuvels hebben we nog een paar herten gezien. De langs de weg staande notenbomen hebben geen vruchten. Misschien dat de vorst in het voorjaar daar schuld aan is.

De tarwe staat hier nog veelal op het land. Op enkele plaatsen waren de maaidorsers bezig met de oogst van het gewas.

Ook vandaag was de zon weer goed merkbaar aanwezig. De temperatuur was weer ca. 35°C en gepaard gaande met de klimmetjes, leverde dat weer aardig wat zweetdruppels op. Op het laatste stukje naar San Juan de Ortega, bereikten we een hoogte van 1004m. San Juan de Ortega bestaat uit een oud klooster met hospital, een grote Romaanse kerk en enkele woningen. San Juan (1080-1163), een volgeling van de bouw heer Santo Domingo, stichtte de verzorgingsplaats rond 1150. Zijn crypte bevindt zich in de prachtige gerestaureerde kerk. Het betere deel van het klooster is nu in gebruik als refugio, waar wij de komende nacht ons bed in hebben. Kosten € 7,- p.p.

5 Augustus 2008  Dag 97 San Juan de Ortega  -  Burgos  35 km   Totaal 2301 km

Gisteravond nog naar de H.Mis geweest in de prachtige Romaanse kerk. Op het einde van de dienst, was er nog een pelgrimszegen. Dit was bij de uit steen gehouwen grafkist van San Juan. Het was erg indrukwekkend. V

anmorgen gingen we om 6:45 uur in het halfdonker weg. Omdat wij eerst ontbijten en zelf koffie zetten, zijn wij meestal één van de laatsten. Fietsers zijn vaak ook wel later. De vroegste wandelaars lopen in het donker aan. Wij hebben nog een foto genomen van de zonsopkomst, dat was na het plaatsje Santovenia de Oca. Vandaar ging het naar Arlanzón. We zagen in dit stuk een hert voor ons oversteken en rustig zijn weg vervolgen. Weer veel tarwevelden, maar ook onbewerkte stukken op de hellingen van de heuvels, begroeit met wat gras en lage struikjes met hier en daar een boom.

Van Arlazón ging het naar Ibeas de Juaros. Hier hebben we een pauze gehouden. Vandaar ging het langs de drukke N120 richting Burgos. Het was niet prettig lopen, langs zo’n drukke weg en met geluidsoverlast. In de verte zag je de smog, een bruine wolkenmassa, veroorzaakt door de inwoners, het verkeer en de industrie van Burgos. Na een militaire basis ging het naar Castillo del Val. Na de brug over de Rio Arlazón volgde er een klim van 8-14%. We kunnen goed merken dat we, in de maanden dat we onderweg zijn, een behoorlijke conditie hebben opgebouwd. Vervolgens ging het naar Cardeñajimeno, waar we de Rio Arlazón volgden via een voetpad. Het was een prachtig schaduwrijk pad, met veel zitbanken, die dan ook veelvuldig gebruikt werden.

In Burgos hebben we de Tourist Info op gezocht voor wat informatie over de refugio’s. In Burgos willen we een rustdag houden, maar de kleine refugio waar onze voorkeur naar uit ging was volgeboekt. We verblijven vannacht in albergue ‘El Parral’. Het heeft zeer weinig sanitaire voorzieningen en de rugzakken en onze bagagewagentjes moeten worden opgeslagen in een vertrek, dat tevens dienst doet als keuken, computerruimte en met nog enkele drankautomaten. Het was er behoorlijk warm, maar met douchen was er alleen koud water. Maar voor € 3,- p.p. mag je niet zeuren.

We zijn nog even naar Burgos geweest voor inkopen en hebben een pharmacy bezocht, dit met betrekking op Fien’s gezwollen en pijnlijke linkervoet. Volgens de apotheekster zijn het verharde spieren en met de créme die zij aanraadde, garandeerde zij dat Fien daarop Santiago zal halen. Laten we het hopen.

6 Augustus 2008  Dag 98  Burgos  rustdag   Totaal 2301 km

 

Dat de rugzakken niet bij de bedden geplaatst konden worden, was wel duidelijk, toen we de slaapzaaltjes zagen. De ruimtes tussen de bedden door was te nauw voor de rugzakken. In het midden stonden de stapelbedden aaneen geschoven. De refugio van 96 plaatsen was vol. Bij de refugio stonden tentjes opgesteld en wij zagen dat verscheidene pelgrims, hun matjes en slaapzakken gebruikten, om in de buitenlucht de nacht door te brengen. Toen wij gisteravond naar bed gingen, zagen we een pelgrim ons zaaltje verlaten, hij vond het schijnbaar te benauwd. De pelgrims waar geen plaats meer voor was in de refugio, konden in een nabij gelegen sporthal de nacht doorbrengen. Omdat dit voor ons de tweede overnachting hier is, zullen wij daar de komende nacht ook onze slaapplek hebben.

Vanmorgen zijn we wat langer in bed blijven liggen, maar om 8:00 uur moesten wij de refugio verlaten, omdat deze volgens de hospitalero’s gedesinfecteerd werd.

Na ons ontbijt in de buitenlucht, zijn we Burgos (180.000 inwoners) gaan bezichtigen. Met onder andere de rijk aan beeldhouwwerk versierde Puerta de Santa Maria, het grote bronzen standbeeld van de beroemde veldheer en held El Cid (1043-1099), zittend op een strijdros waarop hij is vastgebonden, na diens laatste veldslag bij Valencia. Zijn lichaam ligt nu in een tombe van de kathedraal van Burgos. De kathedraal zelf is een juweeltje wat haar verschillende bouwstijlen, kunst- en beeldhouwwerk betreft. We moesten wel een kaartje kopen, om al dat prachtig te kunnen bezichtigen. Pelgrims krijgen wel een korting op het entree geld. Onze middagpauze hebben we gehouden op een bank, langs de wandelpromenade bij de rivier. Deze werd overschaduwd door platanen, met tot een dag geleide takken.

Bij terugkomst in de refugio, hebben we ons opnieuw laten in schrijven en onze wandelkarren naar buiten gehaald. Nu zit ik onder een overdekte picknickplaats in het park dit verslag te schrijven, terwijl Fien mijn uitzicht aan het belemmeren is met de rondom opgehangen was. De temperatuur was 45°C in de zon en 34,4°C in de schaduw. Gelukkig is er een flinke bries, zodat de was snel droogt.

Naar boven    Print deze pagina    Mail de webmaster     
Meerdaagse verwachtingen!
   
 
Webs.nl Inbound marketing