Wandelverslagen

2011 Sinterklaastocht
2011 Voettocht naar Rome
2011 Winterserie
2008 Merselo - Santiago
2008 Bedankbrief
2008 Verslag week 1
2008 Verslag week 2
2008 Verslag week 3
2008 Verslag week 4
2008 Verslag week 5
2008 Verslag week 6
2008 Verslag week 7
2008 Verslag week 8
2008 Verslag week 9
2008 Verslag week 10
2008 Verslag week 11
2008 Verslag week 12
2008 Verslag week 13
2008 Verslag week 14
2008 Verslag week 15
2008 Verslag week 16
2008 Verslag week 17
2008 Verslag week 18
2008 Verslag week 19
2008 Verslag week 20
2008 Naschrift
2006 KRO Stiltewandeling

De vereniging
Foto Album
Jubileumfeest
Nieuws
Wandelprogramma
Gastenboek
Links
Activiteitenkalender


Nieuwsblad voor venray en omgeving
Home > Wandelverslagen > 2008 Verslag week 12 << Terug naar vorige pagina
Merselo - Santiago verslag van week 12

17 juli 2008  Dag 78  Buzie   Oloron - Ste. Marie  22km  Totaal 1862 km

 

Nee het bleef niet droog. We lagen nog maar net in onze slaapzak, toen we de regen zachtjes tegen het tentdoek hoorde tikken. Het was rond 22:30 uur, toen we beiden  de aarde voelden trillen. Het was maar van korte duur, maar toch duidelijk voelbaar. Mij is niet bekend of aardbevingen zo vlak bij de Pyreneeën vaker voorkomen.

Vanmorgen toen we opstonden om 5:45 uur, was het nog donker. Nadat ik van het sanitairgebouw terug kwam, regende het. De tent werd nat ingepakt en de regenhoezen gingen over onze wagentjes.

Het prachtig uitzicht over de Pyreneeën, welke we gisteren nog hadden, was verdwenen. Het grijze weer en de laaghangende bewolking ontnam ons dat uitzicht.

Vandaag hebben we veel dorpjes aangedaan op onze route. Nadat we Buzy verlaten hadden, ging het naar Buziet en Ogeáles-Bains waar onze voedselvoorraad werd aangevuld en het postkantoor werd bezocht om de geschreven dagverslagen op te sturen. In Herrere hebben we onder een overkapping bij een schoolgebouw ons brood gegeten. Vanaf die tijd konden we de poncho’s opruimen en kwamen de Pyreneeën weer af en toe in zicht.

Vandaag weer veel weilanden en maisvelden. Ook nog een perceel met tabaksplanten gezien.

De temperatuur was een stuk lager vergeleken met de laatste dagen, maar 20°C is aangenaam wandelweer.

Via Escou en Escout ging het naar Oloron-Ste.Marie. Hier hebben we de kathedraal van Ste.Marie bezocht. Van de oude kerk gebouwd na 1102, zijn nog het Romaanse schitterend gebeeldhouwde portaal en enkele muren over.

Bij een plaatselijke supermarkt troffen we een Amerikaans echtpaar. Zij toonden veel belangstelling voor onze wagentjes en ons ondernemen. Hun huis hadden ze verkocht en ze waren al acht jaar aan het rond reizen. Ook hadden zij een stuk van het Spaanse gedeelte naar Santiago gefietst.

Gisteren had ik een sms-je gestuurd naar vrienden die de Nijmeegse vierdaagse lopen. Daarin deelde ik hun mede dat zij er nu de helft op hebben zitten en dat wij dat al lang hadden. Maar vandaag hebben zij er al driekwart op zitten. Dat kunnen wij niet zeggen.

Hier in Oloron-Ste.Marie kunnen we nog de keuze maken, welke overgang van de Pyreneeën we nemen. We zitten hier vlak bij Col de Somport, maar onze keuze staat vast en het wordt de Roelandspas bij St.Jean Pied de Port. Vannacht slapen we op camping – Gites du Stade. Het is een goedbezochte camping, vlak langs de voetbal en rugbyvelden van Oloron, met veel Nederlandse camping gasten.

18 juli 2008  Dag 79  Oloron-Ste. Marie  -  Mauléon-Licharre  34km  Totaal 1896 km

 

Aan de ene kant van ons tentje stonden enkele tentjes met Engelse fietsers en aan de andere kant stond het tentje van een Vlaams meisje. Zij was al op de fiets naar Santiago de Compostela geweest en is nu onderweg naar Rome. Zij heeft twee maanden voor deze lange fietstocht.

Op het veldje naast ons stond het tentje van een Duits echtpaar. Zij maken een fiets toer door Frankrijk. Dan was er nog een man uit de buurt van Almelo, die per fiets samen met zijn vrouw ook onderweg waren naar Santiago. Zij hadden de verzorging van een stel, die met een camper met hun mee trok, hun bagage vervoerde en tevens hun op zet. De man speelde accordeon en deze muziek was dan ook gisteravond op de camping te horen.

Vanmorgen ging het vanuit Oloron over een smalle weg, met daar langs een snel stromende beek naar Moumour. Er langs lagen weilanden, mais- en tabaksvelden.

Het weer was goed en de zon was er ook. Ik denk dat de maximale temperatuur vandaag rond de 30°C lag.

Ook de Pyreneeën waren weer zichtbaar. Na Moumour ging het een stuk langs de rivier Vert. We zagen er een kleine electriciteitscentrale die op waterkracht aangedreven werd. Er vlakbij lag ook een molen, maar of die nog op waterkracht aangedreven werd, kon ik niet zien. Er waren ook electromotoren aanwezig.

Het ging verder richting Orin. De D936 die ons er naar toe bracht, was een drukke weg. We zagen er een militair vliegtuig rondcirkelen, waaruit enkele malen parachutisten gedropt werden.

Van Orin ging het over de veel rustigere D836 naar Géronce en Geus-d’Oloron. Daarna weer een stukje over de drukke D936 tot Prechacq-Josbaig. Vandaar ging het over de D25 door een groot bosgebied en langs een riviertje naar l’Hôpital-St.Blaise. Het heeft een prachtig 12e eeuws Romaans kerkje. Na dit bezichtigd te hebben, ging het verder met wat klimmen, maar ook met prachtige vergezichten van de hoge heuvels en de erachter liggende Pyreneeën naar Mauléon-Licharre.

Aan de in twee talen uitgevoerde plaatsnaam- en wegaanduidingsborden, valt het op dat je in Baskenland gearriveerd bent. De camping waar we vannacht verblijven, ligt ca. 1,5km buiten Mauléon-Licharre en heet ‘Uhaitza le Saison’ en ligt vlak aan een riviertje.

19 juli 2008  Dag 80  Mauléon-Licharre – Bunus  24km  Totaal 1921 km

 

Vanmorgen bij het verlaten van Mauléon-Licharre, troffen we nog een Franse rugzakwandelaarster (Anne), die we enkele dagen terug eerder hebben ontmoet. Zij is ook op weg naar St.Jean Pied de Port.

Het was weer prachtig zonnig weer en de hoge heuvels, met de daarachter liggende Pyreneeën zijn goed zichtbaar. Na de dorpjes Garindein en Musculdy stond ons een forse klim te wachten over een lengte van 5km, waarvan 3km met een stijgingspercentage van 8%. We gingen er van 235m naar 500m hoogte. Deze adembenemende klim ons wel een natte rug en een kletsnatte zakdoek, maar ook veel fraaie vergezichten.

Vandaag veel wielrenners/sters op onze route. Deze Col d’Osquich is voor hun een prachtig parcours en voor ons een goede training voor de oversteek van de Pyreneeën de komende dagen. Tijdens de klim werden we af en toe aangemoedigd door claxonnerende automobilisten die ons toewuifden of passerende fietsers die ons “Bon Courage” of “Chapeau” toe riepen.

De hoge temperatuur van rond de 30°C werkte er dan ook aan mee, dat het zweet van ons voorhoofd parelde, maar dat alles werd weer goed gemaakt door de variërende prachtige panorama’s.

Het was een lange afdaling en in de buurt van het dorpje St.Just, zagen we ca. 70 grote zwevende vogels rondcirkelen. Ik denk dat het gieren waren? In eerder gelezen verslagen, is hier ook melding van gemaakt, dat deze in de buurt van de Pyreneeën voorkomen, maar ik wist niet dat zij in een zulk grote groep aanwezig zouden zijn.

In Bunus hebben we camping Inxauseta opgezocht. We hebben er een prachtig uitzicht over een dal en met de daarom liggende heuvels. Het geluid van de koeienbellen, hoor je zonder oponthoud. Bij de receptie stond dat je er maar een plekje moest zoeken, als er niemand aanwezig was. Zo gezegd, zo gedaan, waarna ik ging douchen. Er was enkel koud water. Later bij het aanmelden,maakte ik daar melding van. De campingbeheerder zei dat er vanaf 18:00 uur pas heet water was. Fien dacht, omdat we redelijk vroeg op de camping waren, met de was te kunnen beginnen. Dus dat moet dan maar even wachten.

20 juli 2008  Dag 81  Bunus – St.Jean Pied de Port   21km  Totaal 1942 km

 

Gisteravond begon de lucht te betrekken en vanmorgen was het nog steeds grijs, maar wel droog. De toppen van de heuvels waren door laaghangende bewolking aan ons zicht onttrokken. Het was ook een stuk koeler, maar 24°C is ook een goede wandeltemperatuur en zeker als er weinig klimmen bij zijn.

Van Bunus ging het naar Utziate. Op onze weg was te zien aan de keutels en flaters, dat er regelmatig schapen en koeien over kwamen. Fien had vanmorgen nog juist de wielen van onze wagentjes schoongemaakt, dus dat had weinig baat.

In dit heuvelachtige gebied is voornamelijk weiland met veel schapen, maar ook koeien. Er is ook nog wat akkerland met voornamelijk mais. Op de steile hellingen is het weide- of bosgebied. De koebellen hoor je aldoor en hoog tegen de hellingen zie je de stipjes oftewel schapen en koeien.

Van Utziate ging het een stuk langs de drukke D933. Voor Gamarthe ging het over de D522 naar deze plaats. Hier waren we onze middagpauze aan het houden, toen een rugzakpelgrim bij ons kwam zitten. Hij overnacht ook in dezelfde refugio, waar wij telefonisch gereserveerd hebben. In die tijd kwam er nog een andere pelgrim langs, die vergezeld werd door een bepakte ezel.

Iets verderop de route, in de buurt van St.Jean-le-Vieux begon het te regenen. We waren vergeten de was binnen te halen, die op onze wagentjes te drogen hing.

De route ging ook langs een oud kerkje ‘La Magdeleine’ welk we bezocht hebben. In St.Jean Pied de Port aangekomen, was het even zoeken voordat we onze refugio voor de komende nacht hebben gevonden. De refugio ‘l’Esprit du Chemin’ wordt bemand door Nederlandse vrijwilligers/sters. Naar ik vernam zijn we met 20 pelgrims hier. We slapen er op een kamer met nog een echtpaar dat de route per fiets doet. Er zijn twee stapelbedden. Onze bagagewagentjes moeten buiten blijven. We hebben de regenhoezen er overheen getrokken.

21 juli 2008  Dag 82  St.Jean Pied de Port    rustdag   Totaal 1942 km

 

Gisteravond zaten we met zo’n 20 personen aan tafel. Ik telde zeker 4 nationaliteiten, waaronder de Nederlandse, Belgische, Franse en Canadese. De gezamenlijke maaltijd was heerlijk.

Vanmorgen werden we gewekt met muziek, waarbij monikken gezang te horen was. Het ontbijt was tussen 6:30 uur en 7:30 uur. In de tussentijd zagen we menige pelgrim vertrekken, maar er zijn er verscheidene die hier een rustdag nemen.

St.Jean Pied de Port is een mooi plaatsje met de hoog gelegen citadel en zijn ommuring en poorten, waaronder porte St.Jacques. Met zijn smalle steile straatjes en de vele aanliggende winkeltjes is het,  buiten dat het een aanlegplaats is voor pelgrims, ook erg toeristisch. Er zijn verscheidene refugio’s. Ook is er een speciaal pelgrimsbureau voor het verstrekken van informatie aan pelgrims die de Pyreneeën willen oversteken. We hebben er een nieuwe pelgrimspas gehaald, want de van huis meegenomen credential was vol met stempels. We kregen er meteen onze eerste stempel in. Wel mooi dat we met de camino beginnen met een nieuw credential.

Enkele uurtjes hebben we vandaag besteed aan het schrijven van kaarten, waarna we deze bij het postkantoor hebben achtergelaten. Ook het tweede routeboekje, Frans onderweg en enkele dagverslagen zijn verstuurd.

Het was best druk in St.Jean Pied de Port. Er stonden veel kraampjes langs de weg. Een muziek groep speelde er in de straten.

De zon liet zich vandaag ook weer zien, evenals wat wolkjes. Het was voor ons een heel relaxte dag, als voorbereiding op de grote klim, die ons morgen te wachten staat.

22 juli 2008  Dag 83  St.Jean Pied de Port -  Roncevalles    29 km  Totaal 1972 km

 

Gisteravond zaten we met 19 personen aan tafel, waaronder Nederlanders, Fransen, Belgen, Hongaren, Duitsers en Engelsen. Er waren ook nog Canadezen, maar die aten ergens anders. We kregen er een vegetarisch Baskisch gerecht voorgeschoteld, dat pikant gekruid was. Er was weer een aperitiefje vooraf en tijdens de maaltijd werd er heerlijke rode wijn ingeschonken. De maaltijd was weer heerlijk. We zaten bij de Hongaren aan tafel. Gelukkig spraken zij ook Engels en Duits, zodat onze conversatie toch redelijk vlot verliep.

Vanmorgen ons laten wekken, want we wilden niet de hele refugio wekken met het harde geluid van onze wekker radio. Na het ontbijt onze spullen in onze wagentjes gepakt en afscheid genomen van de overige pelgrims en onze fantastische verzorgers/sters Agnes, Freiny en Hans.

Het was gelukkig helder weer, maar wel fris (14°C) toen we aanliepen.

Vandaag hebben we ons derde routeboekje in gebruik genomen, nl. St Jacobsfietsroute deel 3 Pyreneeën – Santiago. Via de D933 ging het naar Arnéguy. Hier ergens werden we gepasseerd door onze kamergenoten van vannacht, een echtpaar op de fiets. Wij passeerden daar een oud vrouwtje met ook een wandelkar. Zij was 84 jaar en onderweg naar Fatima in Portugal.

Bij Arnéguy ging de D933 over in de N135 en aan de borden “Welcome in Navarra” kon je zien dat we de Spaanse grens passeerden. Het ging geleidelijk omhoog, maar aan de remlucht van de afdalende vrachtwagens, wist je dat het nog een lange klim was. Je zag er veel vrachtwagens die stro vervoerden en ook enkele met boomstammen. Het was, ondanks de inspanningen die we moesten leveren, toch een prachtige route. De bochtige weg met veel s-bochten, bracht ons van 195m naar 1057m. Dit ging dan geleidelijk aan over een afstand van 27km.

Er was veel bos en grasgebied en hier en daar zag je prachtige rotspartijen. Hoe hoger we kwamen, des te meer fraaie vergezichten. Diep onder ons hoorden we het lawaai van een snelstromend riviertje met zijn watervallen. Het dorpje Valcarlos werd gepasseerd en bij Puerto de Ibañeta bereikten we de grootste hoogte, nl. 1057m. Hier staat ook een kapel met ernaast een groot kruis. Er vlakbij staat een rotsmonument, ter herinnering aan de aanval van de Basken op het leger van Karel de Grote in 778. Hierbij werd de achterhoede van het leger met ridder en bevelvoerder Roeland gedood. Het wordt hier dan ook de Roelandspas genoemd. Vandaar was het een afdaling van 1,5km naar Roncevalles.

Hier is bij het klooster een heel grote refugio met Nederlandse vrijwilligers. Er staan 120 bedden op een zaal. We hebben gevraagd om ons tentje er te mogen opzetten en nu staan we als enige op een ongelijkmatig grasveld.

23 juli 2008  Dag 84  Roncevalles  -  Zubiri   28 km  Totaal 2000 km

 

Dat we als enige op het grasveld stonden, moet ik herstellen. Gisteravond rond 19:30 uur kwam er nog een groep van ca. 40 scouts. De jongens en meisjes werden begeleid door vijf volgepakte ezels. Ik zag ook dat er iemand een gitaar bij zich had. Mijn gedachten was toen, dat wordt een rumoerige avond.

Om 20:00 uur was de H.Mis met aansluitend de pelgrimszegen. De hele groep, zojuist aangekomen scouts, was er ook aanwezig. Toch geen gitaarmuziek meer gehoord, wel gezamenlijk gezang ter afsluiting van de dag. Ik veronderstel, dat de oversteek van de Pyreneeën, ook bij hun veel inspanningen heeft gekost, zodat zij graag op tijd naar bed gingen. Ik hoorde van één van de Franse scouts, dat zij in Limoges waren begonnen.

We hadden de wekker maar vroeg gezet, omdat we bang waren dat het storm zou lopen in het sanitairgebouwtje. Het was koud toen we opstonden (ca. 8°C) en de tent was toen kletsnat van de condens. Rond 6:45 uur begonnen de ezels te balken, maar bij de scouts was nog geen teken van leven te bekennen.

Omdat de tent zo nat was, werd ons tijdstip van vertrek ook wat uitgesteld. We zagen nog dat mensen van het campingbeheer, de scouts gingen wekken. Nadat de tent half nat ingepakt werd, zijn we vertrokken. Het was wel een blauwe lucht, maar koud. Het ging weer over de N135, richting Auritz/Burguete en Biskarreta. Na Erro, kregen we een klim over 3km van 7%. Het 84 jarige Italiaanse vrouwtje met bagage wagentjes, wat onderweg is naar Fatima, zat bij één van de vele haarspeldbochten, in de schaduw langs de weg wat uit te rusten.  Na gevraagd te hebben of nog alles goed was, ging het verder. Op het hoogste punt aangekomen (811m), hebben we rust gehouden. Hier ontmoeten we een Nederlands echtpaar op de fiets uit Beugen. Ook kwam het Italiaanse vrouwtje er aan. Na haar fles, uit Lourdes, met water gevuld te hebben en wat jus d’orange te drinken gegeven, ging zij er weer als een haas van door.

Het was een prachtige blauwe lucht en de Spaanse zon deed het goed (32°C). Nu we de Pyreneeën de rug hebben toegekeerd, blijft het toch nog heuvelachtig met veel bossen en grasvlaktes. Ook zie je veel struiken, waaronder buxus op rotsachtige bodem.

In Zubiri (op 525m hoogte) hebben we in refugio municipal ons onderdak voor de komende nacht gevonden. Er staan 26 bedden op een klein zaaltje. Kosten € 6,- p.p. Rond 21:00 uur kwam de groep scouts. Hun ezels hebben ze ergens anders geparkeerd.

Naar boven    Print deze pagina    Mail de webmaster     
Meerdaagse verwachtingen!
   
 
Webs.nl Inbound marketing